Zuid-Tirol: De Zirmerhof door Michele De Lucchi

Het berghotel op het zonnige plateau, omringd door de gelijknamige Zwitserse steendennen, trekt al sinds 1890 zomervakantiegangers. Sinds juli 2020 trekt het uitgebreide Zirmerhof van Michele De Lucchi ook architectuurliefhebbers.

Dokter Wacha uit Wenen moet echt toe zijn geweest aan vakantie: De eerste gast die Anna Wieser Perwanger in 1890 verwelkomde in de Zirmerhof op 1.560 meter hoogte in Radein, Zuid-Tirol, liep de laatste kilometers vanuit Bolzano te voet, wat negen uur moet hebben geduurd. Dit deed niets af aan de aantrekkingskracht van de twaalfde-eeuwse boerderij: de prachtige locatie met uitzicht op de Brenta, Presanella, Ortler en Ötztal groepen en de lokale Schwarzhorn en Weißhorn bergen, de uitstekende keuken en de gastvrijheid hebben sindsdien gasten aangetrokken; een veranda werd gekocht op de Parijse wereldtentoonstelling in 1900 om meer ruimte te creëren. De muurschilderingen van de Zuid-Tiroolse kunstenaar Ignaz Stolz veroorzaakten in 1925 slechts kortstondig ongenoegen: de drie heilige koningen werden voor een paar jaar verwijderd omdat de vaste gasten de aanblik van de kikkerbenige paarden niet konden verdragen. Vandaag de dag sieren ze nog steeds de eetzaal: „De familie gooide nooit iets weg,“ zegt Sepp Perwanger, die nu het hotel en de boerderij – inclusief de uitbreiding van de Zirmerhof door Michele De Lucchi – met 55 hooglandrunderen, de wijngaard en het bos runt. Daarom zien de kamers van Ferdinand Sauerbruch of Richard von Weizsäcker er niet veel anders uit dan toen. En de passage uit het gedicht van Eugen Roth over de Zirmerhof „Want zonder bergspoor of lift, diep in het dal, blijft elke schurk“ is nog steeds waar.

Michele De Lucchi’s favoriete kamer was nummer vijf – de medeoprichter van Memphis en uitvinder van Tolomeo ontwikkelde daar het paviljoen voor Expo 2015 in Milaan. En het idee om het hotel uit te breiden. Niet met een uitbreiding, maar met twee „huizen van de weide“ onder de binnenplaats op een voormalige parkeerplaats. Het resultaat is een oversized, flatteuze sculptuur op een achthoekige plattegrond met een suite op de begane grond, een op de bovenverdieping en een langgerekt gebouw dat plaats biedt aan vier wooneenheden, van elkaar gescheiden door een gemeenschappelijke ruimte van twee verdiepingen. Beide zijn volledig gebouwd van door de wind omgewaaid hout van de storm Vaia, die in oktober 2018 in totaal 5.900 hectare Zuid-Tirools bos verwoestte, waaronder dat van de Zirmerhof.

De handgesplitste dakspanen op de paddenstoelvormige daken hebben nog steeds een honinggele kleur. Net als de vloeren en binnenmuren zijn ze gemaakt van lariks, terwijl de balken en dragende muren van sparrenhout zijn. En natuurlijk is het hele interieur, de fluweelzachte walnoten fauteuils en tafels, de lichtgevende handgeweven tapijten, de kegelvormige armaturen en de spiegellijst in de badkamer, die enigszins doet denken aan het postmoderne tijdperk, allemaal afkomstig van AMDL CIRCLE, het bureau van de Lucchi. Voor de Italiaanse ontwerper en architect, geboren in 1951, is het vanzelfsprekend dat het interieurontwerp net zo toegewijd is aan duurzaamheid als de bouw van de huizen: de individuele collecties van de „Produzione Privata“ worden geproduceerd in geselecteerde ambachtelijke bedrijven om hun tradities te behouden en verder te ontwikkelen.

De Zirmerhof
De familie Perwanger
Oberradein 59
I-39040 Radein-Aldein
www.zirmerhof.com

Prijzen: Halfpension vanaf 163 euro per persoon | Häuser der Wiese vanaf 219 euro

Deze tekst is gepubliceerd in het november 2020 nummer van Baumeister.