Hoe werken we morgen? En welk ruimtelijk programma hebben we daarvoor nodig? Baumeister onderzoekt deze vragen in samenwerking met het Zwitserse bedrijf USM. Vooraf interviewden we een van de deelnemers, onderzoeker Imke Keicher (antwoorden hieronder).
In de workshop van een halve dag op 20 oktober werken we samen met architecten Ulrich Königs en Aysin Ipekci aan stellingen over belangrijke trends in de kantorensector. Deze worden ’s avonds gepresenteerd in „DOCK.ONE“ in Keulen. Het evenement past daarmee in het beursconcept van USM als onderdeel van de kantoorvakbeurs Orgatec. Geïnspireerd door de samenwerking met het Gottlieb Duttweiler Instituut geeft USM antwoorden op de vraag hoe werkomgevingen in de toekomst kunnen worden ontworpen. Het bedrijf richt zich op de trends „efficiënt beheer van hulpbronnen“, „voldoen aan de behoeften van meerdere generaties“ en „digitaal leven“.
Registratie op: www.usm.com
Hier volgt een interview met futuroloog Imke Keicher over de veranderingen in onze werkwereld:
Wat ziet u als de belangrijkste ontwikkeling in de nieuwe wereld van werk?
Vooruitkijkend naar de komende 10 jaar staan bedrijven voor enorme uitdagingen. Digitalisering verandert bedrijfsmodellen, werkmethoden en processen fundamenteel en stelt bedrijven voor enorme herscholingstaken. Demografische veranderingen vereisen samenwerking tussen generaties en een grote openheid om van elkaar te leren. En door de hevige concurrentie om jong talent worden werkgeversaantrekkelijkheid en bedrijfscultuur plots een strategische topprioriteit. Om hun concurrentievermogen te behouden, moeten bedrijven nu een omgeving creëren die zowel flexibel is als innovatie bevordert. Er is veel ruimtelijke flexibiliteit nodig om in te spelen op de snel veranderende behoeften die vooral worden veroorzaakt door de sterke toename van projectwerk en agile werkmodellen en de overgang naar flexibele organisatiestructuren.
Wordt thuiswerken overschat?
Thuiswerken zal altijd een optie blijven die mensen helpt een evenwicht te vinden tussen werk en gezinsleven. Maar het is ook duidelijk dat werk niet uitsluitend in virtuele ruimtes plaatsvindt. Spontane gesprekken en snelle babbels bij de koffieautomaat zullen nog lang een belangrijk element van de werkcultuur blijven. Een kantoor dat een „ontmoetingsplaats“ en communicatiecentrum is, dat optimale ruimtes en technologie biedt om samen te denken en te werken, is zonder twijfel een belangrijk element voor de aantrekkelijkheid van de werkplek en de creativiteit in alle leeftijdsgroepen. Wie zegt dat het kantoor dood is, miskent de basisbehoefte van mensen aan samenzijn en uitwisseling. Wie echter, zoals Yahoo onlangs deed, weer verplichte kantooruren invoert, heeft niet begrepen dat de werknemers van morgen flexibele regelingen verwachten die hen in staat stellen hun eigen behoeften en werkstijl in te brengen.
Het werk dringt steeds meer de privésfeer binnen. Een problematische ontwikkeling?
Door de eeuwen heen is werk veranderd en hebben we geleerd ons aan te passen en nieuwe vaardigheden te ontwikkelen. De soepele overgang tussen werk en privé vereist maximale zelforganisatie, het vermogen om „nee“ te zeggen en jezelf af en toe af te zonderen. Veel mensen moeten dit nu leren, anders is zelfexploitatie onvermijdelijk.
Bedrijven in de nieuwe economie bouwen hoofdkantoren die lijken weg te duiken. Is dat het juiste signaal naar werknemers?
Ik ben eerder geneigd om dit te interpreteren als een tegenbeweging tegen de machtsdemonstrerende bedrijfsarchitectuur van de afgelopen decennia. De focus ligt hier op het architectonisch inpassen in een landschap en een ecosysteem, deel uitmaken van een groter netwerk en niet het middelpunt van het universum zijn. En dat is een passend signaal voor werknemers die belang hechten aan zaken als sociale verantwoordelijkheid, duurzaam gedrag en integriteit. En we zien deze trend duidelijk niet alleen bij de Y-generatie.
Foto’s: USM Modulair Meubilair