Geïnteresseerd in de laatste prijsvraagresultaten op het gebied van landschapsarchitectuur, maar nauwelijks tijd om ze goed te bekijken? In het G+L wedstrijdoverzicht geeft Heike Vossen maandelijks een update van de spannendste wedstrijdresultaten.
In de toekomst zullen „stapstenen“ de heterogene binnenstedelijke ruimte van Hof met elkaar verbinden. Als een opeenvolging van ontwerpelementen variëren ze in vorm en functie. Door hun modulaire karakter kunnen ze als flexibele bouwstenen reageren op de verschillende ruimtelijke situaties – ze presenteren zich als zitobjecten, trappen, speciale bruikbare gebieden of verlichtingselementen. Het principe maakt de integratie van aangrenzende gebieden op een later tijdstip mogelijk, wat de jury positief beoordeelde. Het stadsplein bij Oberes Tor fungeert als een centraal scharnier. Om de smalle doorsnede van de Oberes Tor niet verder met installaties te verkleinen, verplaatsten de planners de stapstenen als kabelarmaturen naar boven: de hangende verlichtingselementen vormen zo een informele poort tussen het stadsplein en het centrale bedrijfsgebouw van Fink. Ze leiden voetgangers erdoor en ensceneren de ingang van het gebouw. Het bestratingstapijt als stedelijke vloer slaagt erin de topografie op te nemen. De ingelegde stapstenen reageren vakkundig op de helling en bieden variabele plekken die gebruikt kunnen worden om te vertoeven, als speeleiland of als podium.
„Wat zouden Frei Otto en Günter Behnisch hier hebben gedaan?“ Het winnende team van 3XN en Latz + Partner stelde zichzelf deze vraag bij het ontwerpen van de nieuwe sportarena in het Olympisch Park. Het ontwerp voor de ijsbaan en basketbalarena, die in 2021 gebouwd moeten worden, is daarom gebaseerd op de oorspronkelijke visie van een organisch architectonisch landschap. Het gebouw en de open ruimte nemen het asymmetrische ontwerp over en communiceren respectvol met het Olympische ensemble. Een kunstmatige heuvel bedekt de trainingsvelden en voorziet het park van nieuwe groene ruimten. De arena vormt het middelpunt: zijn ovale vorm volgt de rondingen van het parklandschap en gaat op in het omringende landschap met zijn intensief begroeide dak. Tegelijkertijd valt het echter op als een onafhankelijke solitaire in het omringende groen, ondersteund door de verticale lamellenstructuur van de gevel. In de open ruimte hebben de planners de begeleidende materialen van het Olympisch Park overgenomen. De gemodelleerde heuvels boven de trainingsvelden vormen een logische voortzetting van de paden en het parkontwerp. De vegetatie dient als basiskader voor de oriëntatie.
In 2017 opende de stad Herford de „BildungCampus Herford“ op het terrein van de voormalige Wentworth-kazerne, die de komende jaren zal uitgroeien tot een belangrijk centrum voor bedrijven en kennis. Twee runners-up deelden de overwinning en zijn uitgenodigd om verder te gaan. hutterreimann Landschaftsarchitektur creëerde volgens de jury drie individuele ruimtelijke karakters met slechts een paar elementen en dus een sterk basisraamwerk – groene binnenplaatsen als groene voegen, een stenen centraal buurtplein en de wervelkolomvormende boulevard. Een meanderend lint van paden leidt rond de bestaande gebouwen en sluit aan op de centrale campusas, de boulevard. De planners ontwikkelden de interfaces tussen de boulevard en de groene binnenplaatsen tot „campus lounges“ – plekken om te vertoeven met gevouwen houten vlonders en uitzicht op de groene binnenplaatsen. Alleen voetgangers, fietsers en bestelverkeer mogen de campusboulevard gebruiken als ontmoetingszone. Gemotoriseerd privévervoer wordt verbannen naar de randgebieden. In plaats daarvan worden er dicht bij de gebouwen ruimtes gecreëerd voor autodelen, elektrische voertuigen en barrièrevrij parkeren.
häfner jimenez betcke jarosch landschaftsarchitektur won ook de 2e prijs met de consequente ontwikkeling van een stedelijke boulevard en een overtuigend voorstel voor de casinotuin. De boulevard dient als centrale toegangs- en oriëntatieruimte en moet tegelijkertijd de stedelijke ruggengraat worden van de gefragmenteerde straatruimte. Onregelmatige groepen sierkersenbomen en groepen bankjes breken de structurele strengheid. Twee pleinen ten noorden en zuiden van de boulevard sluiten erop aan en vormen samen het centrum van de campus. De verbindende schakel is een lichte, ruime loopbrug van grootformaat platen in het midden van de boulevard. Secundaire structuren zoals een paviljoen, kiosk en fietsenstallingen, bankgroepen met tafels voor studenten, evenals oplaad- en verhuurstations voor elektrische voertuigen versterken het campuscentrum en de pleinen als mobiliteitsknooppunten en distributeurs. In tegenstelling tot de stenen pleinen zijn de binnenpleinen landschappelijk ingericht en afgewisseld met een losse opstelling van bomen.
