Geïnteresseerd in de laatste prijsvraagresultaten op het gebied van landschapsarchitectuur, maar nauwelijks tijd om ze goed te bekijken? In het G+L wedstrijdoverzicht geeft Heike Vossen maandelijks een update van de spannendste wedstrijdresultaten.
Een wegreconstructie maakt het mogelijk om de wijk Damm in Aschaffenburg een nieuw centrum te geven. Het winnende ontwerp stelt een stedelijk centrum voor dat voetgangers en fietsers meer ruimte geeft. De planners ontwierpen de lange as van noord naar zuid als een doorlopende stedelijke ruimte, waardoor het visueel dichter bij elkaar komt. Het middelpunt en sociaal centrum wordt het nieuwe stadsplein, dat een gedenkwaardig ensemble vormt met de naastgelegen Sint-Michielskerk. Het open pleinontwerp biedt ruimte voor multifunctioneel gebruik, terwijl het plein tegelijkertijd drempelloos aansluit op alle zijruimten dankzij de uniforme stedelijke vloer, die de functie als stedelijk centrum versterkt. Losjes geplaatste sierkersenbomen contrasteren met de bomenrijen in de omliggende straten. De doorlopende en uniform gekleurde bestrating verbindt de voorheen ruimtelijk gescheiden Burchardtstraße in het zuiden nauw met het stadsplein; het ontwerp voorziet ook in een snelheidsreductie en brede voetgangersoversteekplaatsen. De stedelijke inventaris en inrichting worden gestandaardiseerd en teruggebracht tot enkele elementen.
Onontwikkeld, groener en met een enorme lichtzuil als blikvanger: het winnende ontwerp voor de Steintorplatz in Hannover valt op met een 25 meter hoge digitale lichtzuil met vrij programmeerbare LED-vlakken. Het ontwerp versterkt de functie van het plein als prestigieuze entree tot het stadscentrum. Daartoe combineert het de opvallende lichtzuil, die ook dienst kan doen als reusachtige zonnewijzer, met historische verwijzingen naar de baroktuinen en classicistische lanen van Hannover. De bestaande halve cirkel van lindebomen, die is blijven staan, omlijst het nieuw gevormde centrum van het plein, dat zich presenteert als een verlaagde ellips. Verdere nieuwe beplanting (Platanus, Celtis) versterkt de ruimtelijke formatie en maakt brede schaduwzones op het grote plein mogelijk, die ook plaats bieden aan de benodigde armaturen. Het centrale centrum blijft vrij van armaturen, de gevormde topografie maakt zittrappen aan de randen mogelijk en versterkt zo het manege-effect. Bovendien zorgen waterpartijen op de boomvrije gebieden voor verdampingskoeling op warme dagen.
De ontwikkeling van de grensoverschrijdende wijk „Am Zoll“ tussen de Duitse stad Lörrach en de aangrenzende Zwitserse gemeente Riehen is een IBA-project binnen de projectgroep Actieve Stations. Volgens de jury maakte het winnende ontwerp indruk met zijn eigentijdse mobiliteitsconcept, dat overal hoogwaardige transferpunten creëert. De straatruimte, die de wijk grensoverschrijdend met elkaar verbindt, wordt een zone met gemengd verkeer en richt zich zo consequent op de openbare ruimte en het openbaar vervoer. De planners definieerden de straat als een stedelijke ruimte en ontwikkelden ruimtelijke sequenties die inspelen op de kwaliteiten van de subruimtes, de uitwisseling over de straat en het netwerk binnen de buurt versterken. In deze „principes voor een levendige en veerkrachtige straat“ krijgen bomen een begeleidende functie en versterken ze tegelijkertijd de creatie van ruimte op de pleinen. De voorgestelde stedelijke verdichting houdt altijd rekening met voldoende groen – zoals de groene zones die als gemeenschappelijke groene daken op nieuwe woongebouwen worden geleed. De plannenmakers verplaatsten de garage-uitbreidingen die daar eerder stonden onder de nieuwe gebouwen.
Het ensemble „Chorus“ was het winnende ontwerp voor het voorplein van het nieuwe onderzoeksgebouw voor het Duitse centrum voor integraal biodiversiteitsonderzoek (iDiv) Halle-Jena-Leipzig. Chorus (Latijn voor hoop of menigte; Grieks voor dans) is gebaseerd op het idee van interactie, openheid en doordringbaarheid van systemen. In het ontwerp lopen landschapsarchitectonische en sculpturale elementen in elkaar over om nieuwe ruimtes en processen te creëren. Planteneilanden die in de bestrating zijn uitgesneden en verzonken structureren het voorplein, aangevuld met grote sculpturale vormen die doen denken aan micro-organismen die in de grond leven. De vormen benadrukken zo symbolisch het netwerk van relaties tussen boven en onder de grond. De individuele sculpturen zijn tot twee meter lang en zijn gegroepeerd in clusters tot zes meter lang. In schijnbaar vrolijke anarchie koloniseren ze de open ruimte, maar worden zelf ook gekoloniseerd door korstmossen en mossen.
