Veel kantoren in Duitsland vinden het moeilijk om voet aan de grond te krijgen zonder een wedstrijd te winnen. Maar zonder referentieprojecten hebben ze ook weinig kans om te winnen. Een vicieuze cirkel. Welke hervormingen heeft onze wedstrijdcultuur nodig en in hoeverre heeft het nog zin voor kantoren om deel te nemen aan verdere rankings en awards? In oktober analyseren we onze prijscultuur.
Het thema van het oktobernummer van G+L is wedstrijden. Cover: Joshua Golde via Unsplash
Drie kantooreigenaren, drie perspectieven.
Winnen in ons competitiesysteem altijd dezelfde mensen? – Ja, nee, nee. Eén vraag, drie antwoorden. Ik zal hier niet onthullen wie wat precies heeft gezegd; alleen dat ik in de aanloop naar dit nummer heb gesproken met AW Faust (SINAI), Franz Reschke (FRL) en Martin Rein-Cano (Topotek 1) over het huidige concurrentiesysteem in Duitsland. Drie kantoorhouders, drie perspectieven. Hetzelfde geldt voor de vraag of jonge kantoren vandaag de dag een kans hebben in competities en of de juryleden waarop een beroep wordt gedaan daadwerkelijk onbevooroordeeld zijn. Ook hier: één vraag, drie antwoorden. Dank u wel heren. Kunt u geen mening hebben? Dat zou makkelijker zijn.
Maar dit gaat niet over makkelijk. Dit tijdschrift kan niet over makkelijk gaan. Want: wedstrijden zijn echt. Veel. Veel werk. En vermoeiend. En complex. En soms vervelend. Voor iedereen die erbij betrokken is. Ja, zelfs voor de lokale autoriteiten. En daarom hebben we het onszelf allesbehalve gemakkelijk gemaakt met dit nummer van G+L. In dit nummer vieren we de meest opmerkelijke wedstrijden van de afgelopen twaalf maanden en tegelijkertijd bespreken we intensief en provocerend alle kwesties rond het Duitse mededingingssysteem met enkele van de meest gerenommeerde planners van het land – een beetje te heftig voor sommigen. Maar het is een heet hangijzer – en zo belangrijk.
echt. veel. werken.
Maar dit gaat niet over gemakkelijk. Dit magazine kan niet over makkelijk gaan. Want wedstrijden zijn echt. Veel. Veel werk. En vermoeiend. En complex. En soms vervelend. Voor iedereen die erbij betrokken is. Ja, zelfs voor de lokale autoriteiten. En daarom hebben we het onszelf allesbehalve gemakkelijk gemaakt met dit nummer van G+L. In dit nummer vieren we de meest opmerkelijke wedstrijden van de afgelopen twaalf maanden en tegelijkertijd bespreken we intensief en provocerend alle kwesties rond het Duitse mededingingssysteem met enkele van de meest gerenommeerde planners van het land – een beetje te heftig voor sommigen. Maar het is een heet hangijzer – en zo belangrijk.
Kleine en grote ellende
Dat komt omdat competities op hun best de innovatie en kwaliteit van onze bouwcultuur op een zeer democratische manier waarborgen – en toch neemt het aantal competities voortdurend af. En dit is „slechts“ de grote ellende naast alle kleinere ellende, zoals het feit dat alleen een bepaalde planningselite nog steeds alle competities wint, dat jonge bureaus consequent onderschat worden door lokale overheden (of helemaal geen kans maken dankzij bureaucratische hindernissen) of dat er veel te weinig open procedures zijn. Dit alles kan niet bijdragen aan het opbouwen van een cultuur.
De concurrentiecultuur in Berlijn gaat nog steeds ten onder, vertelde Theresa Keilhacker, voorzitter van de Architectenkamer, ons in een interview. In feite moeten we ons afvragen of de wedstrijdcultuur in heel Duitsland naar de knoppen gaat en of we dringend tegenmaatregelen moeten nemen. Wat denkt u, beste lezers? Schrijf me alsjeblieft.
Theresa Ramisch
Hoofdredacteur
Het oktobernummer „Wedstrijden“ is nu hier in de winkel verkrijgbaar.
In het vorige nummer van G+L gingen we dieper in op landschapsarchitectuurstudies en studentenprojecten. Lees hier meer.