Voormalige muren in het stadsbeeld

Muren zijn scheidslijnen. Ze verdelen gebieden en verdelen ze ruimtelijk en symbolisch. Maar wat ontstaat er op plaatsen waar muren zijn afgebroken en prikkeldraad is verwijderd? Het Duitse paviljoen op de 16e Architectuur Biënnale in Venetië wil antwoorden geven op deze vraag.

Onder de titel „Unbuilding Walls“ toont een tentoonstelling 28 voorbeelden die laten zien hoe de Duitse samenleving omging met de lege plekken op de voormalige Muurstrook na het einde van de DDR; en of de voormalige Muur nog steeds een impact heeft op het stadsbeeld. In sommige gevallen zijn er nieuwe gebouwen of complete reconstructies neergezet. Soms echter liet de Muur gewoon een leegte achter die tot op de dag van vandaag blijft bestaan.

De tentoonstelling is samengesteld door Marianne Birthler, voormalig federaal commissaris voor Stasiregisters, en de Berlijnse architecten GRAFT.

Waarom hebben de curatoren precies 28 voorbeelden gekozen? Duitsland is nu 28 jaar verenigd – precies zo lang als de Berlijnse Muur (1961-1989) bestond. Voorbeelden van de tentoonstelling zijn de toekomstige mediacampus van Axel Springer Verlag op de voormalige dodenstrook in Berlijn, het voormalige grenscontrolepunt en toeristenmagneet Checkpoint Charlie aan de Friedrichstrasse en het Europese fietspad langs de voormalige route van het IJzeren Gordijn. Het thema van de Biënnale van dit jaar was „Vrije Ruimte“ en daarom richt de Duitse bijdrage „Unbuilding Walls“ zich op opmerkelijke stedelijke en architectonische fenomenen.

De periode van 28 jaar dient dus als een gelegenheid om de effecten van scheiding en het genezingsproces als een dynamisch ruimtelijk fenomeen te onderzoeken. De tentoonstelling maakt het leven met muren zichtbaar en tastbaar. Naast de Duitse ervaring met de Muur zal daarom ook aandacht worden besteed aan huidige barrières, hekken en muren buiten het nationale perspectief.

De 16e Architectuur Biënnale in Venetië begint op 26 mei en eindigt op 25 november 2018.