Uitbreiding van de universiteit Lärchenplatz

Het Swiss Federal Institute of Sport Magglingen (SFISM) heeft sinds het voorjaar van 2024 een uitbreidingsgebouw. Het nieuwe gebouw ligt aan de noordelijke rand van het bestaande universiteitscomplex aan de Lärchenplatz en is ontworpen door Kim Strebel Architektur. Het doel was om extra ruimtes te creëren die passen in de bestaande structuur en zowel functioneel als architectonisch beantwoorden aan de lokale omstandigheden.

De EHSM hoort bij het Federale Bureau voor Sport (BASPO), waarvan de gebouwen verspreid staan over het steile terrein van Magglingen. De nieuwe structuur ligt iets ten noorden van het bestaande gebouw en vormt een aanvulling op de lineaire opeenvolging van gebouwen.

Het nieuwe gebouw van drie verdiepingen neemt de setting van het hoofdgebouw over, maar wordt iets in de helling geduwd. Deze maatregel vermindert de zichtbare hoogte en verankert het gebouw steviger in de topografie. Toegang wordt verkregen via een royale buitentrap die het gebouw verbindt met het hoger gelegen sportveld.

De toegang tot alle drie de verdiepingen maakt een duidelijke zonering mogelijk:

De kantoren bevinden zich op de bovenste verdieping.
Op de eerste verdieping bevindt zich de afdeling prestatiediagnostiek met zalen aan de voorkant van het gebouw.
Sportfysiotherapie en sportgeneeskunde bevinden zich op de begane grond.
En een verdieping lager, in de kelder, bevinden zich opslag- en technische ruimtes met een aangrenzend auditorium dat flexibel gebruikt kan worden.

Deze indeling maakt een geoptimaliseerde operationele volgorde mogelijk.

De structuur is een stevige constructie. De gevel is bekleed met verticaal houten regelwerk. Het volume wordt onderverdeeld door middel van aangehechte pilasterlijsten. Dit maakt een onderscheid tussen halruimte en kleine kamers. Bovendien is de gevel onderverdeeld: beglaasd op de begane grond en in de daaropvolgende verdiepingen: Hout. Dit zorgt voor natuurlijke verlichting.

Het interieurontwerp is sober en robuust. Zichtbeton en hout domineren het interieur. De materialen zijn ontworpen voor eenvoudig onderhoud, duurzaamheid en een terughoudende uitstraling.

Het gebouw gaat op in de bestaande landschapsstructuur. De minimaal invasieve benadering van de topografie vermindert de noodzaak om het terrein te verleggen. Het ontwerp van de buitenruimte is beperkt tot eenvoudige, functionele elementen zoals zitplaatsen en fietsenstallingen. De nabijheid van het bos wordt benut als een ruimtelijke en atmosferische kwaliteit zonder af te dwalen naar het picturale.

Het nieuwe gebouw is een functionele en architectonische aanvulling op het bestaande ensemble. De heldere vorm, de terughoudende materialisatie en de logische interne structuur staan in dienst van het gebruik. Kim Strebel Architektur formuleerde geen ontwerpgebaar, maar een antwoord op de specifieke eisen van de locatie, de taak en het gebruik.

Lees ook: De uitbreiding van de Elisabeth-von-Thaddenschool in Heidelberg.