Tot de jaren 1970 stond er een schuur op de plek van het huidige tuinhuis. Vécsey Schmidt Architekten bouwde op deze plek een zomerhuis – of eigenlijk een tweede huis in hun eigen tuin.
De muur van het pand loopt over in die van het tuinhuis. Boven de solide begane grond bevindt zich een zolderverdieping – de scheiding van de twee niveaus wordt visueel benadrukt door een decoratieve kroonlijst. Hetzelfde patroon is terug te vinden in de puntgevels en kenmerkt de ruimte onder het dak.
Er is een grote kamer aan de onderkant, met een gebruik uit elke hoek. Afhankelijk van de positie van de binnendeuren, die in drie verschillende posities kunnen worden vastgezet, ontstaan verschillende kamerindelingen: een kamercontinuüm, een centrale kamer met aangrenzende kamers of een hoofdkamer met nissen en vier hoekkamers. Op de bovenverdieping bevindt zich de slaapkamer, waarvan de twee grote deuren opzij kunnen worden geklapt en doen denken aan de vroegere ruwbouw die zich hier bevond.
Momenteel wonen niet de eigenaren zelf in hun tuinhuis, maar vluchtelingen. Zij gebruiken de tuin die het grote huis van het kleine scheidt samen met de eigenaren.
Foto’s: Vécsey Schmidt Architekten, Doris Lasch