Tuindier van het jaar 2021 gezocht

Dit jaar zijn er zes dieren verkiesbaar voor de verkiezing van Tuindier van het Jaar 2021. Jij kunt tot 13 juni 2021 online stemmen om te bepalen wie het wordt. In het artikel presenteren we kort alle dieren die verkiesbaar zijn.

Sinds 2010 kent de Heinz Sielmann Stichting de titel „Tuindier van het Jaar“ toe aan een inheems dier – en 2021 is geen uitzondering. Met de jaarlijkse verkiezing van het tuindier wil de stichting, opgericht door de bekende dierenfilmer en zijn vrouw Inge Sielmann, de aandacht vestigen op het belang van natuurlijke tuinen voor wilde dieren. Dit jaar maken degenen die stemmen ook kans op een van de 60 natuurboeken van Kosmos Verlag.

Afgezien van lokale uitzonderingen zijn de tuindieren die in 2021 verkozen worden nog geen extreem zeldzame bezoekers van onze tuinen. Hun leefgebied wordt echter steeds kleiner en sommige zijn al op de Rode Lijst van bedreigde diersoorten terechtgekomen.

Hier volgt een korte introductie van de zes soorten die verkozen worden tot Tuindier van het Jaar 2021:

Mol (Talpa europaea)

Alfred Brehm beschreef hem in „Brehm’s Animal Life“ als een „echt verschrikkelijk roofdier“ en zijn reputatie is tot op de dag van vandaag niet hersteld, ondanks de langlopende kinderserie „De kleine mol“. Zijn graafactiviteiten en de resulterende hopen aarde veroorzaken vaak ergernis bij tuineigenaren en gebruikers van parken en sportfaciliteiten. Omdat de mol een vleeseter is en bijna altijd honger heeft, bevordert het bestrijden van de mol de populatie slakken en engerlingen.

Wollen tuinbij (Anthidium manicatum)

Deze solitaire bij creëert broedcellen in geschikte holtes in hout, muren of aarde. Ze dankt haar naam aan haar vermogen om deze broedcellen te behangen met plantenwol, die ze verzamelt van donzige bladeren en stengels. De broedcellen worden vervolgens gecamoufleerd met materialen zoals bladeren en steentjes. Net als alle vrouwelijke bijen heeft de tuinwolbij een afweersteek, hoewel deze te zwak is om door de menselijke huid te dringen.

Goudvink (Carduelis carduelis)

Ook wel bekend als de distelvink, valt de distelvink op met zijn opvallende rode gezichtsmasker. Voor zijn dieet gebruikt hij een grote verscheidenheid aan zaden en soms houdt hij het zelfs niet bij bladluizen. Hij is gespecialiseerd in het eten van zaden en heeft een breed repertoire aan technieken ontwikkeld waarmee hij vakkundig de zaadkoppen van een grote verscheidenheid aan planten bereikt. Zaden die al op de grond liggen, worden gemeden. Zijn voedselplanten worden beschouwd als „onkruid“ en het braakliggende land waarop ze groeien als „rommelig“.

Zevenvleklieveheersbeestje (Coccinella septempunctata)

Misschien wel de bekendste kever van allemaal, maar zeker de bekendste soort lieveheersbeestje. Met zijn zeven zwarte stippen op zijn vleugels wordt het zevenstippelig lieveheersbeestje beschouwd als een geluksbrenger en sinds de komst van het invasieve Aziatische lieveheersbeestje in de jaren 1980 is het steeds meer uit zijn habitat verdreven. Door zijn grote eetlust voor bladluizen zijn het lieveheersbeestje en zijn larven bijzonder populair bij tuiniers. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, heeft het aantal vlekken op een lieveheersbeestje niets te maken met zijn leeftijd.

Zwaluwstaart (Papillo machaon)

Met een spanwijdte tot acht centimeter is de zwaluwstaart een van de grootste en meest opvallende vlinders in Duitsland. Hij kan tot drie generaties per jaar voortbrengen. Hij vermijdt monotone landbouwgrond en geeft de voorkeur aan ruige weilanden en droog grasland met verspreide voedergewassen. Je ziet hem ook in tuinen op dille en venkel. De prachtige rupsen zijn minder populair dan de volwassen mot, omdat ze een grote eetlust hebben voor bladgroen. Als ze echter worden bestreden, lijden vogels en kleine zoogdieren die ze nodig hebben om hun jongen te voeden daaronder.

Huisspitsmuis (Crocidura suaveolens)

Laat je niet misleiden door de naam van de tuinspitsmuis, want hij behoort niet tot de orde van de knaagdieren zoals de muis, maar tot de orde van de insecteneters en is daarom nauwer verwant aan de mol. Met een kop-romplengte tot 8 centimeter en een gewicht van 7,5 gram is hij echter aanzienlijk kleiner en lichter. Hij vestigt zich graag in open gebieden zoals akkerranden, braakliggende grond en tuinen. Hij komt niet voor in dichte bossen en waterrijke gebieden. Zijn dieet bestaat uit insecten, spinnen en slakken. Hun leefgebied wordt bedreigd door de steeds extensievere landbouw.

Deelname is gratis en kan worden gedaan door elke natuurlijke persoon woonachtig in Duitsland, Oostenrijk of Zwitserland via een online formulier.

Meer informatie over Tuindier van het Jaar 2021 en het stemformulier vind je hier.