De architectuurstudio Pedro y Juana heeft een historisch gebouw in Mexico-Stad getransformeerd tot een modern en respectvol wooncomplex. De „T42“ heeft nu vijf appartementen en vormt een aanvulling op de complexe context in het stadscentrum door een evenwicht te vinden tussen cultureel erfgoed en vernieuwing.
Het nieuwe woongebouw "T42" in Mexico-Stad schittert met een opvallende gevel. Foto: © LGM Studio
Een leefbare, lokaal authentieke architectuur
De Mexicaanse architecte Ana Paula Ruiz Galindo en de Duitse architect Mecky Reuss hebben met Studio Pedro y Juana een gebouw in Mexico-Stad opnieuw ontworpen. Het complex, gelegen in de centrale wijk Juárez, dateert uit de 20e eeuw en stond lange tijd leeg. Met het oog op de behoefte van Mexico City om nieuwe woonruimte te creëren en bestaande gebouwen te verdichten, kwamen de architecten echter met een innovatieve oplossing. Het resultaat was het gebouw dat bekend staat als „T42“, een modern complex met vijf appartementen. Ruiz Galindo en Reuss hechtten veel belang aan het realiseren van een leefbare en lokaal authentieke architectuur.
Een uitgebreide binnenplaatswoning
Hoewel het „T42“-gebouw aan de gelijknamige straat in Turijn is gemodelleerd naar een traditionele binnenplaatswoning, is het vier verdiepingen hoog en dus iets hoger dan het bestaande gebouw. Dit was mogelijk omdat de architecten de monumentale gevel intact lieten en een nieuwe uitbreiding aan de achterkant toevoegden. Bovendien hebben de appartementen in het gebouw rechte overgangen naar buiten om licht binnen te laten.
Gentrificatie in Mexico-Stad
Het wooncomplex moest een moeilijk evenwicht vinden tussen het culturele erfgoed van de buurt en de huidige behoeften van Mexico-Stad. Vooral de gentrificatie door digitale nomaden is hier een groot probleem, aangezien Colonia Juárez van oudsher een wijk is waar veel automonteurs wonen en werken. Met de „T42“ slaagt Pedro y Juana erin om deze tegenstellingen op een functionele en creatieve manier te verenigen.
Traditionele materialen en modern ontwerp
Achter en boven de gevel opent „T42“ zich tot een modern woongebouw met meerdere verdiepingen rond een traditionele binnenplaats. Bovendien zorgen de grote, vierkante ramen voor verlichting en ventilatie. Toch heeft elk appartement zijn eigen buitenruimte om de kwaliteit van het leven in de stad te verbeteren.
Lokale materialen en Mexicaanse kunst
De binnen- en buitenruimtes van „T42“ versmelten met elkaar. Bovendien houden goedkope en gemakkelijk verkrijgbare lokale materialen rekening met het erfgoed van de stad en maken ze het gebouw betaalbaarder. De architecten experimenteerden daarom met Mexicaanse ambachten en typische materialen. De achterste buitengevel is bijvoorbeeld bekleed met vulkanisch gesteente, waardoor het een fluweelzacht en toch brutalistisch karakter krijgt. En dit is geïnspireerd op het Tamayo Museum in de stad.
Textuur, diepte en contrast in de "T42".
Op maat gemaakte druppelvormige kleitegels en traditionele rechthoekige bakstenen bekleden de kamers en terrassen. De minimale, open interieurs zijn daarentegen voorzien van groen geglazuurde Talavera-tegels en elegante betonnen vensterbanken met planken die voor textuur en diepte zorgen.
"T42" als uitdaging
Ten westen van het historische centrum van Mexico-Stad ligt de wijk Juárez, waar ook de architecten van „T42“ wonen en werken. De wijk werd aan het eind van de 19e eeuw gesticht op de voormalige meerbedding. De hele Mexicaanse hoofdstad ligt erop en was lange tijd een welvarende wijk. De grote aardbeving van 1985 en de uitbreiding van de stad naar de buitenwijken maakten hier echter een einde aan: hierdoor verloor Juárez een groot deel van zijn bevolking en volgde verval en demografische verandering. Als gevolg hiervan stonden veel gebouwen leeg tot eind jaren 2000, waaronder Turijn 42.
"T42": een buurtproject
Toen ontstond er een nieuwe politieke interesse in het historische centrum van Mexico-Stad en Studio Pedro y Juana kocht het gebouw met de hulp van investeerders om een historisch coherent herontwerp mogelijk te maken. Protesten zoals de vele stemmen tegen gentrificatie en speculatie met onroerend goed en zorgen over de bescherming van monumenten leidden echter tot vertragingen. Maar na drie jaar en veel bureaucratische obstakels slaagden de architecten erin een oplossing te vinden in samenspraak met de buren. Hierdoor duurde het in totaal acht jaar om „T42“ te bouwen, waarvan er twee werden gewijd aan de eigenlijke bouw. Het gebouw is open sinds 2022.
Uitbreidingen zijn, net als bij de „T42“, een belangrijk aspect van architectuur. Daarom hebben we in december een heel nummer gewijd aan het onderwerp „uitbreidingen“. Klik hier voor het hoofdartikel.
Tussen haakjes: Er staateen spannend portret van Mexico-stad in ons Engelstalige partnertijdschrift topos.
