Mike Davis schreef „City of Quartz“, een van de belangrijkste boeken over de stadsgeschiedenis van Los Angeles. Nu is de Californische urbanist en marxist op 76-jarige leeftijd overleden.
Er zijn maar weinig echte linkse mensen in Amerika, maar Mike Davis was er één van. De man met de witte baard, die eruitzag als een vrachtwagenchauffeur, gaf met zijn boek „City of Quartz“ vorm aan het beeld van zijn geboortestad Los Angeles . Nu is hij op 76-jarige leeftijd in San Diego aan kanker overleden. Toen hij over zijn ziekte hoorde, zei hij dat hij het jammer vond dat hij in bed zou sterven en niet aan de barricade. Hij wordt overleefd door zijn vijfde vrouw, Alessandra Moctezuma, en vier kinderen uit twee huwelijken.
Mike Davis – auteur en activist
Davis was een uitzonderlijk figuur onder de Amerikaanse auteurs, niet ijdel, niet geïnteresseerd in het literaire circus, maar in de zaak. De politieke zaak. Hij werd geboren in een staalarbeidersstadje op het platteland van Californië. Zijn familie werd getekend door de armoede van de Grote Depressie, toen zijn moeder melk stal om de kinderen te voeden. Zijn vader stierf jong en Davis werkte als tiener in de groothandel van zijn oom. Daarna had hij verschillende banen als vrachtwagen- en buschauffeur.
Tijdens de burgerrechtenbeweging van de jaren 60 studeerde hij aan de Universiteit van Californië in Los Angeles, waar hij lid werd van de SDS (Students for a Democratic Society). Hij protesteerde tegen de oorlog in Vietnam en werd een keer gearresteerd bij een demonstratie en in een politiewagen naar de gevangenis gebracht. Hij sloot zich toen ook aan bij de Communistische Partij van Californië en runde de boekwinkel van deze partij.
Mike Davis zag al vroeg connecties die vandaag de dag algemeen bekend zijn
Hij keerde zich echter al snel af van intellectueel links. Toen hem gevraagd werd waarom er geen echt links was in Amerika, zei hij: „Dat is er wel; het zijn de Afro-Amerikanen. Ze worden gewoon niet erkend door de maatschappij.“ Zelf zag hij dat anders: hij nodigde zwarte bendeleden van Crisp bij hem thuis uit. En toen het zwarte getto van South Central LA in 1992 afbrandde, reisde hij erheen en sprak met de relschoppers.
In de jaren zeventig woonde hij een tijdje in Groot-Brittannië en Ierland. Terug in LA ging hij weer aan het werk als vrachtwagenchauffeur, maar tegelijkertijd schreef hij „City of Quartz“, dat in 1990 werd gepubliceerd. Het boek is ongelooflijk gedetailleerd en hij was zelf verbaasd dat het zoveel lezers vond. „City of Quartz“ is bijna 500 pagina’s lang, vol details over superblokken, rijke en arme buurten en hun relaties, met marxistische verwijzingen (Herbert Marcuse had een grote invloed op hem) en de namen van de machthebbers in L.A.; projectontwikkelaars, politici, politiechefs. Hij schreef ook over de feitelijke apartheid die L.A. verdeelt in zwart en wit, rijk en arm. En hij zag al vroeg verbanden die nu pas algemeen bekend zijn.
Liefdesbrieven aan L.A.
L.A. bleef de stad waar hij zijn hele leven door geobsedeerd was. Zijn boek „Set the Night on Fire“ (samen met Jon Wiener) gaat over de rassenrellen in de Californische metropool in de jaren 1960. Dit werd gevolgd door „Ecology of Fear: Los Angeles and the Imagination of Disaster“. Hierin waarschuwt Davis niet alleen voor milieurampen – overstromingen, aardbevingen, zeebevingen, droogtes, enorme bosbranden – maar ook voor pandemieën. Vandaag is hij in het gelijk gesteld; destijds werd hij ervan beschuldigd LA te overdrijven en te haten. Zelf beschouwde hij zijn boeken daarentegen als liefdesbrieven aan de stad.
In „Ecology of Fear“ riep Davis ook op om de herenhuizen van de rijken in Malibu en op de heuvels rond LA te laten afbranden, in plaats van overheidsgeld te gebruiken om paleizen te beschermen die – onwetend of moedwillig – in tornado- of bosbrandzones zijn gebouwd. Dit leverde hem ook aanvallen van het establishment op.
Mike Davis publiceerde zijn boeken bij de Britse uitgever Verso. Het boek „Late Victorian Holocaust“, dat gaat over de genocides van het Britse Rijk, van India tot Ierland, werd ook een bestseller tijdens zijn verblijf in het Verenigd Koninkrijk. Hierin weerlegde hij de vaak gehuldigde opvatting dat er in een land miljoenen hongerdoden konden vallen omdat er een natuurramp had plaatsgevonden. Hij beweerde dat er altijd politieke beslissingen achter zitten.