Overlijdensbericht voor Géza Hajós (1942-2019)

Prof. Dr. Géza Hajós is na een lang ziekbed op 12 februari 2019 in Wenen overleden. Hij werkte tot het einde als kunsthistoricus en wijdde zich intensief aan zijn tuinhistorisch onderzoek.

Hajós werd in 1942 in Boedapest geboren en studeerde kunstgeschiedenis in zijn geboortestad en in Wenen. Hij trad in 1965 in dienst bij het Federaal Monumentenbureau en werd in 1986 hoofd van de nieuw opgerichte afdeling voor historische tuinen. Géza Hajós wordt beschouwd als de doyen van het behoud van tuinmonumenten en het onderzoek naar tuinkunst.

Naast zijn werk bij het Federale Monumentenbureau wijdde Géza Hajós zich aan zijn academische carrière. Na zijn habilitatie in 1992 doceerde hij tot aan zijn pensioen aan de universiteiten van Wenen en Graz. Hajós was vanaf 1992 ook lid van het wetenschappelijk comité „Cultural Landscapes“ van ICOMOS-IFLA International Council on Monuments and Sites. Hij schreef adviezen van deskundigen over de nominatie van historische tuinen als UNESCO-werelderfgoed en organiseerde in 2007 een congres over „Het huis van Habsburg en tuinkunst“ in Wenen.

Hajós was een van de oprichters van de „Oostenrijkse vereniging voor historische tuinen“, die in 1991 werd opgericht. Hij bekleedde de functie van secretaris-generaal tot 2010 en initieerde talrijke activiteiten van de vereniging: Internationale vakconferenties, excursies en reizen, het door hem opgerichte tijdschrift Historische Gärten en vaklezingen kregen allemaal vorm dankzij zijn initiatief. Vanaf 2010 was hij erevoorzitter van de vereniging en bleef hij een actief bestuurslid.

In 2012 werd Géza Hajós geëerd als erkenning voor zijn jarenlange inzet voor het behoud van tuinmonumenten, die ook een internationale impact had: Hij ontving de Friedrich Ludwig von Sckell Ring van de Beierse Academie voor Wetenschappen in München. In 2013 eerde Oostenrijk hem met het Oostenrijkse Erekruis voor Wetenschap en Kunst 1e klas.

Hajó’s nalatenschap omvat talrijke publicaties over kunstgeschiedenis, de theorie en geschiedenis van monumentenzorg en tuingeschiedenis. De eerste grote boekpublicatie over de geschiedenis van de historische tuinen van Oostenrijk in 1993 is hier het vermelden waard: Historische Gärten in Österreich. Vergeten kunstwerken.

Ondanks zijn toenemende gezondheidsproblemen bleef Géza Hajós tot het einde toe opkomen voor de belangen van historische tuinen, en ik bewonder hem zeer hiervoor.