Velen zullen zelfs thuiswerken tot het einde van het jaar. Voor sommigen is dit nog nieuw. Maar niet voor vier beroemde Weners wier werk beter binnen hun eigen vier muren kan worden gedaan
Tegenwoordig maakt het in veel beroepen nauwelijks nog uit of we op kantoor of thuis werken. De scheiding van thuis en werkplek ontstond echter pas met het begin van de industrialisatie. Het waren vooral vrouwen die door het verbod op arbeid gedwongen werden thuis te werken. Sommige beroepen konden echter beter thuis worden gedaan. Want hoe zou de kunstwereld er nu uitzien als de Oostenrijkse schrijfster en critica Berta Zuckerkandl haar legendarische salon niet thuis had gerund? Hoe zouden de partituren van Arnold Schönberg klinken als hij ze niet in zijn studeerkamer had geschreven? Wat zou er van de psychoanalyse van Sigmund Freud geworden zijn als hij niet tegelijkertijd op Berggasse 19 had gewoond en gewerkt? En last but not least: Hoe zou keizer Frans Jozef I hebben geregeerd als hij niet thuis in Schönbrunn of in de Hofburg had gezeten? Vier buitengewone Weense persoonlijkheden, vier perspectieven, vier thuiskantoren.
Klimt, Mahler, Wagner, Schnitzler, Freud, Werfel en Zweig. Ze gingen allemaal in en uit de woonkamer van Berta Zuckerkandl. Belangrijke ontmoetingen – en stichtingen – vonden plaats binnen haar vier muren. De Wiener Secession dankt haar ontstaan aan „Zuckerkandl“, die met haar salon een plek van ontwikkeling en artistieke vrijheid creëerde en de Weense geschiedenis inging als een van de meest opwindende gastheren.
Geïnspireerd door het Weense modernisme realiseerde Arnold Schönberg zich ook dat hij een radicale, nieuwe geest had. Hij revolutioneerde de muziekwereld met zijn twaalftoonsreeks. Opeens was muziek niet langer harmonieus, maar klonk het vooral waarheidsgetrouw. Hij werkte het liefst thuis. Zijn klankreeksen, waar je vaak aan moest wennen, waren in die tijd voor de meeste Weners nog te veel van het goede. Er waren regelmatig opstootjes bij zijn concerten.
Een van de beroemdste thuiskantoren in heel Wenen, zo niet in de hele wereld, was gevestigd aan de Berggasse 19, want de werkkamers van Sigmund Freud zijn, net als zijn theorieën, de geschiedenis ingegaan. Zijn verzameling archeologische voorwerpen is legendarisch. In de loop van zijn leven verzamelde hij meer dan 2000 memorabilia en bestudeerde hij hun oorsprong en mythen. „Mijn oude en vieze vrienden“ noemde Freud zijn antiquiteiten graag. Ze inspireerden hem en waren bedoeld om hem te helpen zijn gedachten te consolideren en te voorkomen dat ze zouden verdwijnen. Delen van zijn verzameling zijn vandaag de dag nog steeds te zien in het Sigmund Freud Museum.
Het is gewoon beter om te werken met een mooi uitzicht. De Habsburgers hebben dit altijd geweten. De werkkamer van keizer Frans Jozef in Schönbrunn biedt ook een prachtig panorama en geeft inzicht in zijn dagelijks werkleven. De werkkamer van de keizer was heel anders dan de weelderige inrichting van zijn audiëntiekamer: hij gaf er de voorkeur aan om zijn werkkamers te versieren met talrijke privéfoto’s en foto’s van keizerin Elisabeth. De zelfbenoemde „eerste ambtenaar van de staat“ begon zijn dag om vijf uur ’s ochtends en verliet zijn bureau niet eens voor zijn maaltijden – een echte workaholic.