Oogsten wat we zaaien

Enige tijd geleden was de bloeiende gemeenschapstuin in Barcelona „Hort de la Font Trobada“ nog een verlaten braakliggend terrein. Nu verzorgen 90 gezinnen en elf andere partijen hun bedden, wat betekent dat ongeveer 200 mensen de tuin samen gebruiken en ervan genieten. „Heb je tomaten nodig? We hebben zaailingen uit Galicië!“ roept iemand die een gieter vult bij de Font Trobada, een van de bronnen in het gebied waarnaar de tuin is vernoemd.

Het gebied, dat tussen de wijk Poble Sec en de berg Montjuïc ligt en een aantal natuurlijke bronnen heeft, werd sinds de 15e eeuw gebruikt voor landbouw en werd later een populaire plek voor weekendjes weg. Tijdens de 20e eeuw was de berg grotendeels bedekt met zogenaamde barracas – illegaal gebouwde huizen. Dit veranderde toen de voorbereidingen voor de Olympische Spelen begonnen. De tuinen en bronnen verdwenen totdat het stadsbestuur een petitie voor een zelfbeheerde gemeenschapstuin inwilligde en de bron herstelde.

De gemeenschappelijke tuin wordt onderhouden volgens strikte ecologische principes en is gebaseerd op de Parades en Crestall-methode, die oorspronkelijk uit Mallorca komt en waarmee kleine stukken land in regio’s met een warm klimaat efficiënt kunnen worden bebouwd. Een dun laagje humus en bladeren houdt het vocht in de grond.

De grote stad ontvluchten

Naast het verbouwen van voedsel en het ecologische aspect, vervult de gemeenschappelijke tuin ook een belangrijke sociale en educatieve rol. Leden van La Rimaieta en El Petit Molinet, twee zelfbeheerde familie- en kindercentra die actief betrokken zijn bij de tuin, leggen uit hoe belangrijk het is voor kinderen en volwassenen om hun handen vuil te maken, betrokken te raken bij de gemeenschap door hun werk, voedsel en ervaringen te delen en direct te leren over het groeiproces van de planten. Op deze manier is er door middel van gemeenschapsinspanningen een groen eiland gecreëerd, waar je tussen de bijen en vlinders de grote stad kunt ontvluchten.