Op het plateau met dakterras wordt een ontmoetingsplek met uitzicht en een zacht briesje gecreëerd. Grafisch: Jannes Klipp
Niet alleen in onze uitgave van september 2023 maken we ruimte voor studentenprojecten. Studenten presenteren hun eigen werk ook op onze website – bijvoorbeeld in dit artikel. Je kunt alle projecten vinden op onze themapagina „Studie“ en het septembernummer is verkrijgbaar in onze winkel.
Regenwater efficiënt opvangen
Het ontwerp gaat de uitdaging aan om het Volkspark Prenzlauer Berg te kwalificeren met het oog op het steeds warmer wordende klimaat. Met name schaduw, water en lucht worden beschouwd als landschapsarchitectonische instrumenten om koele plekken te creëren. Aangezien een groot deel van het park al dicht beplant is met bomen, is het belangrijk om deze kwaliteit voor de toekomst veilig te stellen. Afstervende bomen moeten vervangen worden door duurzame bomen, vitale bomen moeten behouden blijven. Afstervende bomen kunnen gebruikt blijven worden als dood hout.
Omdat het park bijna volledig op een puinheuvel is gebouwd, sijpelt regenwater, dat al steeds zeldzamer wordt in Berlijn, snel weg en is het nauwelijks beschikbaar om verdampingskoeling te genereren. Daarom worden geasfalteerde paden onderhouden en de plateaus op de hoge punten afgedicht. Op deze manier kan regenwater efficiënt worden opgevangen en naar het lage punt van het park worden geleid, dat mensen uitnodigt om in de gedeeltelijke schaduw bij het water te vertoeven.
Een dakterras als herkenningspunt van het park
De mogelijkheid om af te koelen met een zacht briesje bij hoge temperaturen is nog niet aanwezig in het park. Het dichte bos verhindert dat de blootgestelde gebieden op de hoge punten en het open gebied in het oosten van het park door de wind worden bereikt. Omdat de wind tijdens de zomermaanden in Berlijn constant uit het westen waait, is het zinvol om een gangpad tussen de hoogtes te maken, dat ook het open parkgebied zou ventileren.
Het zorgvuldig vrijmaken van de heuveltoppen maakt het mogelijk om een luchtig uitkijkpunt te creëren op de nieuw ontworpen plateaus, van waaruit belangrijke visuele relaties opnieuw kunnen worden waargenomen. In hun ruimtelijke conceptie doen de plateaus denken aan de vorm van puinbergen en de karakteristieke slakvormige paden die werden gebruikt om ze te bereiken, waarmee ze een eerbetoon zijn aan de geschiedenis van de locatie. Terwijl het plateau in het noorden schaduw biedt als een „bergbos“ met pijnbomen, heeft het zuidelijke „dakterras“ een bladerdak dat fungeert als een soort herkenningspunt binnen het park.
Een metaforische snee door de vloer
De zogenaamde „windtunnel“ bevindt zich in het vrijgemaakte gangpad. Hier wordt een nieuwe dwarsverbinding gecreëerd, die een speciale ervaring biedt als je er doorheen loopt. Wandelaars worden gedurende vele uren van de dag beschermd tegen de zon door de hoge muren. Je ervaart het gevoel omringd te zijn door aarde en de koelte die in de grond is opgeslagen.
Je kunt de wind langs het gangpad voelen waaien. De wanden van het gangpad zijn ontworpen als zwaargewicht wanden met behulp van schanskorven. Ze kunnen worden gevuld met het uitgegraven materiaal uit het gangpad. Aangezien de verhogingen in het park zijn opgebouwd uit puin, kunnen de materialiteit en geschiedenis van de locatie worden gerefereerd in deze metaforische „snede door de grond“.
Het ontwerp is gemaakt als onderdeel van de ontwerpstudio „Into the Wild“ aan de TU Berlijn. Je kunt hier meer lezen over de achtergrond van de studio en Volkspark Prenzlauer Berg, en hier meer ontwerpen van studenten ontdekken.
