Nieuw Biozentrum aan de Universiteit van Bazel

Het nieuwe Biozentrum van de Universiteit van Basel is sinds 2013 in aanbouw – niet altijd zonder vertragingen. De 72 meter hoge toren van glas en chroom werd onlangs eindelijk geopend. Het in Zürich gevestigde bureau Ilg Santer Architekten was verantwoordelijk voor de architectuur.

Het Biozentrum van de Universiteit van Bazel werd opgericht in 1971 en sindsdien werken onderzoekers met veel succes aan de fundamenten van de biogeneeskunde. Dit blijkt bijvoorbeeld uit de Nobelprijs voor geneeskunde die in 1978 werd toegekend aan de microbioloog Werner Arber, die hier destijds onderzoek deed, naast talloze andere wetenschappelijke prijzen.

Foto: Daisuke Hirabayashi

Het Biozentrum Basel schuwt superlatieven niet. Zelfs niet als het om het nieuwe gebouw gaat. In zijn openingstoespraak beschreef directeur Alexander Schier het gebouw als „het modernste onderzoeksgebouw ter wereld, een technisch en visueel meesterwerk“.

Het kubusvormige gebouw, ontworpen door Ilg Santer Architekten, is 72 meter hoog en de moderne en minimalistische gevel van glas en chroom verwijst naar de technologie en het onderzoek binnenin. Op 16 bovenverdiepingen en drie kelderverdiepingen is er 23.440 vierkante meter ruimte voor collegezalen, onderzoekslaboratoria, seminarruimten en meer. In totaal zullen 400 onderzoekers en 900 studenten onderzoek kunnen doen en leren in het nieuwe biocentrum van de universiteit.

De plattegrond in het midden van het gebouw kan zo open mogelijk worden ontworpen dankzij een speciale configuratie van de draagconstructie, waarbij er geen andere geleiders voor verticale krachten zijn dan de gevelkolommen, de gebouwinstallaties en vier dragende kernen. Hierdoor ontstaat een ongewoon hoge flexibiliteit in de ruimte-indeling. Het Vierendeel raamwerk absorbeert de horizontale krachten.

Wetenschappelijk onderzoek vindt plaats op de bovenste tien verdiepingen van het nieuwe Biocentre van de Universiteit van Basel. Op elke verdieping is ruimte voor maximaal vier onderzoeksafdelingen, die met elkaar verbonden zijn door een gemeenschappelijke vergaderruimte. Op de onderste verdiepingen bevinden zich faciliteiten zoals het computercentrum, werkplaatsen en laboratoria.

In de meer dan 1.500 vierkante meter en 13 meter hoge entreehal van het Biocentrum zijn functionele eenheden zoals de kantine, collegezalen en bibliotheek samengebracht in één ruimte. De architecten zien de entreehal als een publiek toegankelijk forum voor de campus. Daarom zijn hier bijvoorbeeld ook de cafetaria en een winkel te vinden.

Minder onderzoeksgebouw, meer tentoonstellingsruimte: we tonen je het Munch Museum in Oslo, dat ’s werelds grootste collectie werken van de Noorse kunstenaar Edvard Munch huisvest.