Opent in een nieuw tabblad

De winnaar van de wedstrijd voor de herinrichting van de oevers van de Nidda in de gelijknamige Hessische stad is bekend: Het ontwerp van Gerko Schröder van Treibhaus Landschaftsarchitektur in Hamburg heeft gewonnen. Lees hier hoe de Nidda een zichtbaar en toegankelijk element in het stadsbeeld moet worden dat een gevoel van identiteit creëert.


Een zichtbare, tastbare stroom

Vijf bureaus namen deel aan de prijsvraag voor de realisatie van open ruimte, georganiseerd door de stad Nidda, en dienden voorstellen in voor de integratie van de watergebieden en de versterking en verbetering van het lokale recreatiegebied aan de rivier. De prijsuitreiking vond plaats op 27 juni 2023, waarbij Gerko Schröder, eigenaar van Treibhaus Landschaftsarchitektur Hamburg, de eerste prijs kreeg voor zijn ontwerp. De resultaten van de wedstrijd zullen nu als basis dienen voor de volgende planningsstappen.

Het doel van de stad Nidda is om de gelijknamige rivier weer tot leven te brengen in de stad, idealiter voor de State Garden Show. Deze staat gepland voor 2027 in Opper-Hessen. Vanwege de beperkte begrotingsmiddelen is een aanpak per sectie noodzakelijk.

Het winnende ontwerp werd door de jury geprezen om zijn creatieve realisatie, met onder andere een landschapsbrug met pergola, zittrappen aan het water, een Kneippvoorziening, een café en een speeltuin. Hierdoor wordt de Nidda weer zichtbaar en voelbaar. Club L94 Landschaftsarchitekten GmbH uit Keulen en bierbaum aichele Landschaftsarchitekten Part.GmbB uit Mainz kregen elk de tweede prijs. Het prijzengeld bedroeg in totaal 45.000 euro.

Visualisatie van het nieuwe ontwerp aan de oevers van de Nidda. Afbeelding bron: Treibhaus Landschaftsarchitektur Hamburg
Visualisatie van het nieuwe ontwerp aan de oevers van de Nidda. Afbeelding bron: Treibhaus Landschaftsarchitektur Hamburg

"Nidda voor de Nidda".

In 2019 heeft de stad Nidda een nieuw stedenbouwkundig concept opgesteld met als missie “Nidda – stad aan de rivier, potentieel aanboren”. Het doel is om de stad aan te passen aan de huidige en toekomstige eisen op het gebied van constructie, energie-efficiëntie, functionaliteit en design. Het verbeteren en herinrichten van de open ruimtes moet de aantrekkelijkheid van de regio vergroten en de rivier integreren in het stedelijk leven. Het wedstrijdgebied besloeg daarom ongeveer 2,8 hectare, waarbij het stedenbouwkundige deel zich met name richtte op mogelijke ruimtelijke randen.

Op dit moment wordt de rivier, die eigenlijk kenmerkend is voor de stad, gekenmerkt door muren en privéterreinen en ontoegankelijke oeverzones. Volgens de prijsvraag moet de Nidda er in de toekomst anders uitzien tussen de Krötenburgstraße en de vakschool. Onder de titel “Nidda an die Nidda” stelt Gerko Schröder voor om de burgers van de stad naar het water te brengen. Hij verdeelde de gebieden langs de rivier in park-, stads- en landschapsdelen.

Zittrappen op de oevers moeten van de Nidda weer een tastbare ervaring maken. Afbeelding bron: Treibhaus Landschaftsarchitektur Hamburg
Zittrappen op de oevers moeten van de Nidda weer een tastbare ervaring maken. Afbeelding bron: Treibhaus Landschaftsarchitektur Hamburg

Gevarieerd tegenover de oevers van de Nidda

Tegenwoordig is het kerngebied voor de historische brug bij de ingang van de oude stad voornamelijk een parkeerplaats. Het potentieel ervan is gerealiseerd in het ontwerp van Treibhaus Landschaftsarchitektur Hamburg, bijvoorbeeld met zittrappen aan het water, een landschapsbrug met een pergola en een speeltuin. Een fitnessruimte voor volwassenen, een kneippvoorziening en een café, evenals een nieuw molenterras met een panoramisch uitzicht op de molen moeten het park aantrekkelijker maken. Om dit te bereiken is het nodig om gebouwen die minder waard zijn te slopen en een nieuwe stedenbouwkundige structuur te creëren.

Het doel is om in het centrum van Nidda een levendige, openbare ruimte te creëren die het mogelijk maakt om het rivierengebied aan de oevers van de Nidda in al zijn diversiteit te beleven. Ecologische verbetering is ook gepland. Tegelijkertijd worden de parkeerplaatsen verminderd om de relatie tussen auto’s en voetgangers te reorganiseren. Volgens Treibhaus Landschaftsarchitektur Hamburg zal het herontwerp van de rivieroever ook de Duitse vakwerk- en Duitse lanenroute verbinden met de Hessische ciderroute. De gevarieerde nevenschikking van de twee rivieroevers moet ook tot leven worden gebracht met aantrekkelijke recreatiegebieden.

Nu we het er toch over hebben: de Hessische Staatstuinenshow 2023 vindt momenteel plaats in Fulda.

Ook interessant
Ik haat de natuur

Ik haat de natuur

Gebruikseenheden definiëren: De logica van de bouwfasen

Gebruikseenheden definiëren: De logica van de bouwfasen

“In Londen hebben we gebouwd voor de toekomst.”

“In Londen hebben we gebouwd voor de toekomst.”

Erkend als academicus

Erkend als academicus

Banksy gaat op vakantie

Banksy gaat op vakantie

Collegiale kerk, kasteel en oude stad Quedlinburg

Collegiale kerk, kasteel en oude stad Quedlinburg

Vakantiehuis Maria Alm

Vakantiehuis Maria Alm

Nieuwe naam voor de Fritz Höger Prijs

Nieuwe naam voor de Fritz Höger Prijs

Natursteinwolf bouwt fontein in Wolfenbüttel

Natursteinwolf bouwt fontein in Wolfenbüttel

Zintuiglijk straatmeubilair: feedback van de stedelijke ruimte

Zintuiglijk straatmeubilair: feedback van de stedelijke ruimte

De tentoonstelling “Kastelen, boeren, begrafenissen” (tot 31 oktober 2019) in het openluchtmuseum Heuneburg in Herbertingen-Hundersingen, Baden-Württemberg, illustreert de nieuwste onderzoeksresultaten en reconstrueert aan de hand van grootformaat illustraties scènes uit het leven in de Hallstatt-periode rond de Heuneburg. 2500 jaar geleden lag hier in Opper-Zwaben de oudste stad ten noorden van de Alpen.

De Heuneburg, gelegen in de buurt van Sigmaringen aan de bovenloop van de Donau, is een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen van de Midden-Europese ijzertijd en wordt sinds 1950 systematisch onderzocht. Het gebied rond de centrale Hallstatt site bleef daarentegen grotendeels onontgonnen tot een paar jaar geleden. Dit veranderde in 2014 met een langetermijnproject dat werd goedgekeurd door de Duitse Stichting voor Onderzoek. Sindsdien is het onderzoek vooral gericht op landelijke nederzettingen en heuvelforten of kastelen in de omgeving van de Heuneburg. De spectaculaire vondsten uit de necropool Bettelbühl en het grafheuvelveld bij Unlingen hebben ook unieke inzichten opgeleverd in de structuur van de ijzertijdmaatschappij. De huidige onderzoeken op versterkte locaties en in open nederzettingen en grafvelden bieden nieuwe inzichten in de structurering van het nederzettingenlandschap uit de ijzertijd en de wisselwerking tussen de verschillende locaties.

De triade “Kastelen, Boeren, Begraafplaatsen” illustreert de nieuwste resultaten van dit onderzoek in een tentoonstelling (tot 31 oktober 2019) en reconstrueert scènes van het leven in de Hallstatt-periode rond de Heuneburg aan de hand van grootformaat illustraties. Staatssecretaris Katrin Schütz opende deze tentoonstelling begin juni 2019 in het Openluchtmuseum Heuneburg in Herbertingen-Hundersingen en presenteerde nieuwe onderzoeks- en opgravingsresultaten van de Rijksdienst voor Monumentenzorg in de omgeving van de vroeg-Keltische Heuneburg. “De huidige onderzoeken benadrukken de centrale positie en het uitstekende belang van kasteel Heuneburg tijdens de Midden-Europese ijzertijd”, aldus de staatssecretaris.

Het onderzoek en de opgravingen worden gefinancierd door de DFG als onderdeel van een langetermijnproject. Hoewel het kasteel uit de vroege ijzertijd en zijn directe omgeving al sinds de jaren 1950 herhaaldelijk systematisch zijn onderzocht, bleef de wijdere omgeving van de Heuneburg, met zijn nederzettingen en begraafplaatsen uit die tijd, tot een paar jaar geleden grotendeels onontgonnen gebied. Dit is waar het onderzoek van het DFG-project dat in 2014 werd opgezet om de hoek komt kijken. Sindsdien is het onderzoek gericht op de omgeving van het centrale dorp met de bijbehorende boerderijen en gehuchten en andere bekende heuvelforten.

Daarbij komen de opgravingen in de necropolen in de omgeving, die opmerkelijke vondsten hebben opgeleverd. De tentoonstelling geeft inzicht in het rijke archeologische landschap van de vroeg-Keltische vorstenstad Heuneburg. De heuvelversterkingen in de omgeving, waaronder de cultusplaats bij het Oude Slot bij Langenenslingen in het bijzonder opvalt, en hun relatie tot Slot Heuneburg worden besproken, evenals de landelijke nederzettingen uit de vroege ijzertijd met het oog op het leven en de activiteiten van het gewone volk. Spectaculaire begravingen in de Donauvlakte en bij de Bussenberg geven informatie over de begrafenisrituelen van sociaal hoger geplaatste leden van de samenleving. Naast de nieuwe archeologische vondsten worden in een paneeltentoonstelling in de buitenruimte van het museum ook levendige illustraties op groot formaat getoond van het vroege Keltische leven.

Dit is een speciale tentoonstelling georganiseerd door het Landesamt für Denkmalpflege im Regierungspräsidium Stuttgart in samenwerking met de Gesellschaft für Archäologie in Württemberg und Hohenzollern e. V. (Vereniging voor Archeologie in Württemberg en Hohenzollern).

50 jaar geleden organiseerde een groep 20-jarige studenten van de faculteit Bouwkunde in Florence de tentoonstelling “Superarchitettura”. Hieruit ontstonden Superstudio en Archizoom. Naar het voorbeeld van de revolutionaire, losse en snotterige frisheid van de Britse popcultuur, ontving de jonge Italiaanse samenleving de uitbundigheid van de plug-in visies van Londense groepen zoals Archigram om een nieuwe kritische theorie te ontwikkelen. Wars van concrete architecturale programma’s of functionalistische ontwerpconcepten brachten Superstudio, Archizoom, Studio65, 9999 of Zziggurat een revolutie teweeg in het begrip van architectuur en maatschappij – en brachten ze een bijzondere creatieve fase op gang in de Italiaanse cultuur, vooral op het gebied van design en architectuurtheorie.

Hoewel de zogenaamde “Radicale Architectuur” al een tijdje bestaat, zorgt een opmerkelijke interesse in de creaties en theorieën van de radicale architecten uit de jaren 60 en 70 ervoor dat het belang van deze intense culturele fase nieuw leven wordt ingeblazen. Na de grote tentoonstelling “Italië: het nieuwe huiselijke landschap” die in 1972 in het MoMa in New York werd georganiseerd, werd radicale architectuur wereldwijd bekend. Nu zijn culturele evenementen gewijd aan dit thema weer in opkomst. Dit jaar vond bijvoorbeeld de tentoonstelling “Radical Disco: Architecture and Nightlife in Italy” plaats in het Institute of Contemporary Arts in Londen – tegelijkertijd waren er soortgelijke tentoonstellingen te zien in Milaan en Turijn.

De hype is dus nog niet voorbij. Een paar dagen geleden opende een nieuwe tentoonstelling haar deuren in het Maxxi Romeins Museum: Ter gelegenheid van de 50e verjaardag van de oprichting richt deze zich op de ontwikkeling van de Superstudio-groep en presenteert 200 tentoonstellingsstukken (tekeningen, meubels en videomateriaal). Tegelijkertijd richt het DAM in Frankfurt zich op visionaire ontwerpen van Future Systems en Archigram.

De designwereld neemt ook deel aan deze heropleving. Ze herontdekt de werken van “Radical Design”, de beweging die voortkwam uit de eerste architectuurtheorieën en zich richtte tegen het design van de goede smaak en de dogma’s van het functionalisme. Het onderwerp ging niet voorbij aan de Meubelbeurs van Milaan: De invloed van Radical Design was hier sterk voelbaar. Een tentoonstelling over het bedrijf Gufram, dat vooral actief was in de jaren 60 en 70, werd geopend in een van de belangrijkste kunstgalerijen in de modemetropool.

Nu rijst de vraag: waarom? Heeft de interesse in radicale architectuur te maken met het feit dat mode gewoon weer terugkomt? Of is de nostalgie niet eerder een weerspiegeling van de huidige situatie in de Europese architectuur- en designwereld? In ieder geval lijkt het alsof de Italiaanse architectuur- en kunstscène nostalgisch terugkijkt naar de laatste belangrijke fasen van haar ontstaan, naar de radicale bewegingen van de jaren zeventig en het postmodernisme van Rossi en Gratis. Dit wordt niet in de laatste plaats gedaan om het culturele vacuüm van de afgelopen 30 jaar te dichten. De terugtrekking naar de theorie van jongere bureaus zoals Baukuh of 2A+P/A en de trend van surrealistische collages zoals die van architecten Carmelo Baglivo en Beniamino Servino getuigen niet alleen van een directe verwijzing naar de werken van de radicale architectuur – maar ook van een dringend gebrek aan bouwopdrachten en concrete professionele mogelijkheden.

Een uitgebreider artikel over Radicale Architectuur vind je in Baumeister 7/2016 van eind juni.

De tentoonstelling “Superstudio 50” is tot 4 september te zien in het Maxxi Museum in Rome.

De tentoonstelling “Yesterday’s Future – Visionary Designs by Future Systems and Archigram” in het DAM in Frankfurt loopt tot 18 september.