New York City zinkt door stijgende zeespiegel en zware wolkenkrabbers

Zoals veel steden zinkt New York City langzaam. Maar het gewicht van de vele wolkenkrabbers versnelt het proces in Manhattan. Wat gebeurt er in de metropool en hoe kan het zinken worden gestopt?

De stijgende zeespiegel is slecht nieuws voor veel steden. De Amerikaanse metropool New York City zakt bijvoorbeeld ongeveer één tot twee millimeter per jaar. Hierdoor neemt het risico op overstromingen nog verder toe. Daardoor kan de stad in de toekomst aanzienlijk meer last krijgen van overstromingen. De combinatie van een stijgende zeespiegel en een zinkende stad is fataal en het gewicht van de vele wolkenkrabbers in Manhattan verergert het effect.

Er zijn meer dan een miljoen gebouwen in New York City. Vooral de wolkenkrabbers zijn met 1,5 tot 2 ton per kubieke meter erg zwaar. Een van de zwaarste gebouwen is het beroemde Empire State Building van staal, graniet en kalksteen, dat ongeveer 370.000 ton weegt. Op rotsen is dit geen probleem, maar als een wolkenkrabber op zachtere grond in de buurt van de kust staat, draagt het bij aan het zinken.

Volgens schattingen van een groep experts onder leiding van geofysicus Tom Parsons, gepubliceerd in het tijdschrift Earth’s Future, wegen de gebouwen van de stad ongeveer 764 miljoen ton. De verschillende en zeer diverse soorten ondergrond in de stad gedragen zich verschillend wanneer ze worden belast. De kleiachtige bodems met kunstmatige vullingen, die bijvoorbeeld wijdverspreid zijn in de wijk Brooklyn, geven echter licht mee onder gewicht. Het verzakkingspotentieel ligt tussen 7,5 en 60 centimeter bij bouwontwikkeling – bij andere bodems kan slechts 6 tot 12 centimeter en bij gesteente slechts 0,5 centimeter worden verwacht.

Het wetenschappelijk team waarschuwt voor een al te onvoorzichtige aanpak van de dubbele dreiging van een dalende bodem en een stijgende zeespiegel. Sinds 1950 is het waterpeil aan de kust van New York met ongeveer 23 cm gestegen. En het risico van een stijgende zeespiegel is vooral groot aan de oostkust van de VS.

Ook orkanen komen hier vaak voor en kunnen leiden tot overstromingen. In 2021 toonde orkaan Ida bijvoorbeeld aan dat de afwateringssystemen van New York City grote problemen hadden met het verwerken van de grote hoeveelheden water. Als gebouwen te vaak in contact komen met zout water, kunnen materialen zoals beton en staal verzwakken.

Andere problemen in New York City zijn volgens het onderzoek een gebrek aan overstromingsnormen, extra bodemdaling door grondwateronttrekking en een gebrek aan sediment in de haven van New York. Dit laatste kwam vroeger van de East River en de Harlem River en beschermde de stad tegen sterke noordoostelijke winden en orkanen.

Vooral Lower Manhattan loopt gevaar, omdat de zuidpunt van het centrale, dichtbevolkte district slechts één tot twee meter boven de zeespiegel ligt. Maar Staten Island, waar de bouwbelasting aanzienlijk lager is, zakt ook door de bodemkwaliteit en natuurlijke verzakkingsprocessen.

90 procent van de gebouwen in New York City is niet gebouwd om overstromingen te weerstaan. Zelfs na orkaan Sandy in 2012 hield nieuwbouw zich niet aan de normen voor overstromingsgebieden. In plaats daarvan blijft de stad verzakken en het lijkt erop dat er nog geen innovatieve oplossingen zijn.

Een blik op andere steden laat zien dat New York niet de enige is met dit probleem. Jakarta in Indonesië zakt bijvoorbeeld ook heel snel – veel sneller dan de zeespiegel is gestegen. Delen van de Indonesische hoofdstad zinken met een snelheid van 2 tot 5 centimeter per jaar. En Mexico-stad, hoewel geen kuststad, zakt tot 50 centimeter per jaar door de zachte grond, omdat de stad aan een voormalig meer ligt.

Het eerste effect van de zeespiegelstijging kan onder het oppervlak worden waargenomen. Dit komt doordat de toevoerleidingen die zich daar bevinden, zoals kabels, leidingen en funderingen, te lijden hebben onder het zoute water. Stormen en overstromingen verergeren het probleem. En met de toenemende verstedelijking stijgt de vraag naar grondwater, wat de bodem beschadigt en kan bijdragen aan bodemdaling. Het is daarom zinvol om duurzamere manieren te vinden om in de waterbehoeften van een stad te voorzien.

Wat kan New York nu doen? Oplossingen voor zinkende steden zijn altijd afhankelijk van de context. Eén aanpak is het afkondigen van een bouwstop om het zinken op zijn minst te vertragen. Dit betekent een bouwstop op zachte grond. In plaats daarvan zouden nieuwe gebouwen in New York City gebouwd moeten worden op de veel stabielere rotsachtige grond.

Sommige steden hebben succes gehad met het vertragen van de onttrekking van water uit grondwater en watervoerende lagen. De meest gebruikelijke oplossing voor de stijgende zeespiegel is echter het bouwen van barrières. In Londen is er bijvoorbeeld de Thames Barrier, die de stad tot minstens 2040 moet beschermen tegen overstromingen vanuit de Theems. Venetië heeft MOSE ontworpen, een intelligent poortsysteem dat sluit bij hoog water om de stad te beschermen tegen overstromingen. En Tokio werkt met betonnen dijken, muren, pompstations en overstromingspoorten, evenals systemen voor vroegtijdige waarschuwing en evacuatieoefeningen.

New York City is nog steeds bezig met plannen: er wordt 4 miljard dollar (3,65 miljard euro) geïnvesteerd in muren, verbeterde afwateringssystemen en verhoogde wegen. Maar het is nog onduidelijk wanneer de metropool dit urgente probleem daadwerkelijk gaat aanpakken.

Overigens: lees meer over New York City en haar vijf wijken in ons stadsportret.