Iedereen doet zijn eigen ding. Architecten houden zich alleen bezig met de bouw van gebouwen en landschapsarchitecten alleen met groen. Nipek, MVRDV, Architecten 61 en een Brits landschapsarchitectenbureau laten zien wat er mogelijk is als mensen interdisciplinair samenwerken. Het resultaat: een groen fietspad in Singapore dat intelligent reageert op de gebruikers.
Singapore staat als bijna geen andere stad voor hightech en efficiëntie. Maar net als in elke andere metropool is ook hier het transportnetwerk erg complex en op het randje van overbelast. De stad ziet de oplossing in een vervoersmiddel dat ook op veel plaatsen in Europa een populair alternatief is – de fiets.
Met dit doel organiseerde Singapore’s Urban Redevelopment Authority onlangs een internationale wedstrijd: De wedstrijd riep op tot een masterplanconcept voor een fietssnelweg van 24 kilometer. Deze „Rail Corridor“ loopt als een ononderbroken groene ruimte van noord naar zuid door de hele stad en verbindt woonwijken met werkplekken, scholen en openbare ruimten.
Het in Singapore gevestigde lichtontwerpbureau Nipek liet zien hoe de balans tussen groen en stad kan worden bereikt. Voor de wedstrijdinzending van MVRDV en Architects 61 ontwierpen ze een dynamisch verlichtingsconcept dat rekening houdt met de behoeften van zowel de natuur als de fietsers.
Kunstmatige verlichting is over het algemeen een van de moeilijkste invloeden op het milieu. Het heeft een negatief effect op het dag- en nachtritme van planten en dieren. Een verstorende factor die wij mensen ook ervaren. Niet voor niets is de kwestie van lichtvervuiling actueler dan ooit. Toch hebben we licht nodig in onze steden voor oriëntatie en veiligheid. Zelfs een bijna natuurlijk fietspad kan niet zonder.
Om aan deze tegenstrijdige eisen te voldoen, bevat het concept van Nipek slimme lichtbesturingstechnologie. De openbare verlichting van de Rail Corridor zou alleen aangaan wanneer fietsers die nodig hebben. Het kunstlicht volgt als het ware de gebruiker, terwijl de rest van het fietspad vrijwel onverlicht blijft. Alleen fosforescerende sporen op de grond en blauwe LED’s op zonne-energie op de lantaarnpalen zouden dan een indruk geven van waar het pad loopt.
Dit dynamische concept zou mogelijk zijn met speciaal uitgeruste lichtmasten. Naast hun lichtbron beschikken ze over de juiste sensortechnologie en draadloze communicatie met elkaar – en schakelen ze in zodra een fietser zich binnen de activeringsstraal van een lamp bevindt. Eenvoudig, maar effectief.
Ook al is het concept helaas niet gerealiseerd, alle betrokken planners bewijzen dat een goede natuurlijke openbare ruimte niet ophoudt bij de keuze van bestrating en groene planten. Interdisciplinaire samenwerking maakt een diepgaand conceptontwerp mogelijk met innovatieve oplossingen die afzonderlijk zeker niet mogelijk zouden zijn geweest.
Lees meer over beweging op menselijke schaal in Garten+Landschaft 07/2016 – De terugkeer van de mens.
