17.01.2026

Handel

LOQI Europees hoofdkantoor: Een zuivere werkomgeving

Interieur
Een gordijn aan het plafond scheidt de kleurrijke werkeilanden. Foto: Nicoló Lanfranchi

Een gordijn aan het plafond scheidt de kleurrijke werkeilanden. Foto: Nicoló Lanfranchi

Studio Aisslinger heeft voor het Berlijnse tassenlabel Loqi een kantoorlandschap ontworpen waarin verandering deel uitmaakt van het concept. Felle kleuren en retro vormen brengen plezier in de voormalige industriële hal.

Foto: Nicoló Lanfranchi
Het kantoorlandschap biedt een verscheidenheid aan werkplekken. Foto's: Nicoló Lanfranchi
Foto: Nicoló Lanfranchi

Het nieuwe Europese hoofdkantoor van het Berlijnse tassenlabel Loqi is een experimenteerruimte. Ontwerpers Werner Aisslinger en Tina Bunyaprasit van Studio Aisslinger hebben het interieur van de 1000 vierkante meter grote voormalige industriële hal ontworpen als een ruimte die voortdurend in beweging is. Tegelijkertijd richt het nieuwe werklandschap voor de fabrikant Loqi zich op de belangrijkste kwesties en uitdagingen van hedendaagse kantoorinterieurs: „Het Nieuwe Werken“ en „ActiviteitGebaseerd Werken“, „Post Pandemisch Kantoor“ en duurzaamheid. Studio Aisslinger heeft antwoorden op deze vragen ontwikkeld vanuit het collageconcept dat het kantoor kenmerkt.

Foto: Nicoló Lanfranchi
Het kantoor is ontworpen in de krachtige kleuren die zo typerend zijn voor Studio Aisslinger. Foto's: Nicoló Lanfranchi
Foto: Nicoló Lanfranchi

Aisslingers speelse kleur voor LOQI

Op het eerste gezicht lijkt de hal op een pretpark. Dat komt omdat de kleurrijke zit- en werkeilanden in losse groepjes over de grijze chapevloer zijn verspreid. Het lijkt alsof niets een vaste plek heeft – of nodig heeft. Daarom ziet alles eruit alsof het in een paar eenvoudige stappen opnieuw kan worden ingedeeld. Een gordijn dat aan het plafond hangt scheidt bijvoorbeeld de ronde vergadertafels van hun omgeving. Er zijn ook trapvormige zitelementen, opbergruimte in de vorm van kleine containers, werk- en hoge tafels met geïntegreerde verlichting en een lange balie die kan worden gebruikt voor informele vergaderingen. Veel van deze elementen baden in de felle kleuren die typisch zijn voor Studio Aisslinger: rood en rosé, blauw, groen, turkoois – verzacht door grijs en zwart. Deze kleurrijkheid onderstreept nog eens het speelse karakter van de inrichting.

Foto: Nicoló Lanfranchi
De "Working Capsules" dienen als retraites om te werken. Foto's: Nicoló Lanfranchi
Foto: Nicoló Lanfranchi

Karaktertrekken van Verner Panton, Joe Colombo en Luigi Colani

De „Working Capsules“ ontworpen door Aisslinger en Bunyaprasit zijn bijzonder opvallend. Het zijn kleurrijke retraites, compacte werkplekken die een kamer in een kamer vormen. De onregelmatig gevormde hokjes zijn toegankelijk via een deuropening die kan worden afgesloten met een opgerold stoffen paneel. Binnenin is er ruimte voor een bureau, een bankje en een plank. Het belangrijkste ontwerpelement is echter het patrijspoortvenster boven het bureau, dat is afgesloten met een glazen koepel. Werner Aisslinger en Tina Bunyaprasit brengen hier een hommage aan het ruimtetijdperkdesign van de jaren zestig en zeventig. Namen als Verner Panton, Joe Colombo en Luigi Colani schieten me te binnen.

Foto: Nicoló Lanfranchi
Grijs en zwart zorgen voor evenwicht in de anders zo felle kleuren. Foto's: Nicoló Lanfranchi
Foto: Nicoló Lanfranchi

Werkplein in constante verandering

Studio Aisslinger verwees al naar dit tijdperk in hun interieurontwerp voor het 25hours Hotel The Circle in Keulen. Het meubilair was daar echter statischer en de opstellingen berekender. Hier staat de informele, spontane stijl centraal. Als gevolg daarvan biedt het werklandschap de mogelijkheid om op elk moment onmiddellijk veranderingen van welke aard dan ook te begrijpen. „Sociale distantiëring“, zoals noodzakelijk gemaakt door corona, kan hier in principe worden gerealiseerd door een eenvoudige herschikking.

Duurzaamheid speelde een centrale rol in het ontwerp. Dit leidde echter niet alleen tot het gebruik van recyclebare en duurzaam geproduceerde materialen. Het wordt ook weerspiegeld in het „minder“ dat het interieur kenmerkt: minder materiaal, minder ingrepen in het bestaande gebouw, minder verspilling van grondstoffen. De truc die Studio Aisslinger hier uithaalt is om deze soberheid niet armoedig of vriendeloos, geïmproviseerd of onaf te laten lijken. In plaats daarvan hebben ze een vrolijke werkomgeving ontworpen die steeds weer kan veranderen.

Zin in meer kleuraccenten, dit keer in de buitenruimte? Hier laten we je de nieuwe Esperance Bridge zien, gebouwd door Moxon Architects in de bloeiende Londense wijk King’s Cross.

Vorig artikel

Volgend artikel

Misschien vind je het ook leuk

Nach oben scrollen