Ten eerste: er zijn altijd twee kanten en iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen kant. En: iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen succes. Wie weinig wil bewegen, weinig wil ondernemen of weinig wil investeren, of ervan overtuigd is dat zijn investeringen elders verstandiger zouden zijn, moet niet verbaasd zijn als succes uitblijft. Ten tweede is een beurs een vrij eenvoudig evenement. Vraag en aanbod moeten kloppen; het is een marktplaats. En hier, net als daar, gaat het niet om de locatie zelf, maar om de leveranciers.
Laten we Stone+tec in Neurenberg nemen! Er waren daar exposanten die meer dan tevreden waren: De natuursteenhandelaars met hun gevarieerde, soms compleet nieuwe materiaalassortiment, de machine- en gereedschapfabrikanten en bouwmateriaalproducenten met ontwikkelingen die elk ambachtelijk bedrijf kunnen helpen om zijn toekomst te beheersen en, last but not least, de leveranciers die ideeën en concepten voor de begraafplaats in de openbare ruimte willen aanbieden in plaats van geïmporteerde kant-en-klare stenen. Deze exposanten waren succesvol. Voor deze exposanten biedt deze beurs om de twee jaar een uniek forum, een marktplaats die nauwelijks overtroffen kan worden. Deze beurs is gemaakt voor deze bedrijven. Dat was één kant van de medaille. Bedrijven die spraken van succes, winstgevende discussies en veel vertrouwen.
De andere kant werd gekenmerkt door zelfingenomen pessimisme, de bekende klaagzang „vroeger was alles beter“ en een gebrek aan inzicht in het feit dat je alleen kunt verkopen wat zinvol is voor potentiële klanten en klantgericht wordt gepresenteerd. Wie alleen steenkruimels van 30 x 30 cm laat zien in plaats van creatieve ideeën en echte oplossingen van lokale steen voor gekwalificeerde ambachtslieden, wie alleen foto’s van bijna museumklare natuurstenen gevels laat zien in plaats van concepten voor architectuur van steen en wie denkt dat de klanten van deze beurs niet zijn klanten zijn, voor hem is deze beurs de verkeerde marktplaats, zelfs als zijn deelname door de organisatoren wordt gesuikerd met een prijs als bonus.
Wat voor de huizen geldt, geldt ook voor de borden. Voor wie vindt dat het kerkhof van morgen er net zo onooglijk uit moet zien als het kerkhof van vandaag dankzij betekenisloze, geïmporteerde massaproducten, is een beurs voor toekomstgerichte ambachtslieden niet de juiste plek. Voor degenen die dit principe niet begrijpen, heeft het echter weinig zin om gewoon de marktplaats te veranderen. Ook daar blijft het principe hetzelfde.
In de volgende STEIN in juli.