Kapel in Cuenca door Sancho-Madridejos

Het Madrileense architectenbureau Sancho-Madridejos heeft een kapel gebouwd op een landgoed in Cuenca, centraal Spanje. Qua uiterlijk lijkt het op een origineel kunstwerk gemaakt van gevouwen gewapend beton.

Het landschap in de omgeving van Cuenca is ruig en steenachtig. De vegetatie is hier dan ook vrij schaars te noemen. De provincie staat bekend om de vele steeneiken, waarvan sommige wel 100 jaar oud zijn, en de zwarte truffel die aan hun wortels groeit. Te midden van dit landschap heeft het architectuurbureau Sanchoz-Madridejos uit Madrid een kapel gebouwd voor een particuliere klantenfamilie. Het gebouw, dat ook toegankelijk is voor het publiek, valt niet alleen op door het ongebruikelijke ontwerp, maar ook door de materiaalkeuze en opvallend heldere kleuren. Het creëert bewust contrasten in de context van het omringende landschap en speelt ermee.

Kapel in Cuenca speelt met contrasten

De kapel rijst hoog boven het landschap uit met zijn toren die doet denken aan een puntige concertschaal. In vorm en kleur creëert het helder verlichte gebouw bewust een duidelijk contrast met de zacht glooiende heuvels waarin het staat. Op deze manier definieert de kapel een nieuw visueel referentiepunt in het landschap. „We hebben de locatie van de kapel zo gekozen dat het een referentiepunt wordt, zowel vanuit de nederzetting als vanaf de weg ernaartoe, die om de kapel heen draait als hij nadert,“ aldus de verantwoordelijke architecten. Het gebouw zelf jongleert met contrasten wanneer het geïsoleerd van de omgeving wordt bekeken. De kapelruimte ziet eruit als een blok met een duidelijke rand. De vouw die het volume van de kapelruimte creëert en samen met de toegangspoort de toren vormt, speelt in vergelijking daarmee met een gebogen, filigraan ontwerp.

Om de dunwandige structuur van de kapeltoren te realiseren, werd gewapend beton als materiaal gekozen. Het grootste deel van de kapel, inclusief de spectaculair gebogen toren, is gemaakt van prefab betonelementen. Ze werden zowel van binnen als van buiten ongepleisterd gelaten, waardoor de voegen tussen de elementen zichtbaar blijven en de kapel haar karakteristieke uiterlijk krijgt. Het plafond van de kapelruimte werd daarentegen in één keer gestort met behulp van een bekisting. De structurele oorsprong van het plafond is ook zichtbaar. Het oppervlak is ook ongepleisterd en de afdrukken van de bekistingsplaten zijn dus nog zichtbaar.

De ruimte is gecentreerd rond het kruis

De ruimte in de kapel loopt taps toe naar de achterwand. Hierdoor wordt de blik en aandacht van de kijker gericht op het massieve kruis aan het einde van de muur, dat ervan is losgemaakt. De ontstane openingen in het gebied van het kruis laten licht toe in het interieur van de kapel. Afhankelijk van het tijdstip van de dag en het seizoen verandert de hoek van het licht, waardoor er een voortdurend veranderend lichtspel in de kapelruimte ontstaat.

Het familiehuis, dat ook door de studio is ontworpen, ligt vlakbij de kapel. Het huis kijkt weg van het pad, maar opent zich naar de vallei. Het volgt dezelfde ontwerptaal en is bedekt met een dubbele betonnen koepel die het huis in twee gebieden verdeelt: het openbare en het privégedeelte.

Ook interessant: Een kapel van een iets ongebruikelijker ontwerp – gemaakt van brandhout