Tomo Kihara, student aan de TU Delft, heeft een tool ontworpen voor „straatdebatteren“: The Street Debating Tool. Het is ontworpen om daklozen te helpen geld te verdienen zonder hun waardigheid te verliezen. We spraken de student Design for Interaction over zijn idee.
Het begin van het idee (Foto: Tomo Kihara)
Een straatdebater in actie in Londen (Foto: Tomo Kihara)
Hoe is het idee ontstaan?
Tomo Kihara: De meeste mensen in de maatschappij kijken neer op daklozen alsof ze graag bedelen. Ik was dezelfde mening toegedaan tot ik op een dag een dakloze man ontmoette die goedkope cd’s verkocht op straat. Hij vertelde me dat hij liever cd’s verkocht dan bedelde, omdat hij zo zijn waardigheid kon behouden. Toen realiseerde ik me dat mensen die bedelen niet alleen proberen om geld te krijgen: Ze ruilen hun waardigheid voor een paar munten.
Hoe werkt je tool voor straatdebatten precies?
De Straatdebater is een schaal die een vraag stelt over een specifiek onderwerp om een vriendschappelijke discussie aan te gaan met voorbijgangers. Ze worden uitgenodigd om hun mening over de weegschaal te geven door een klein geldbedrag te betalen. Het is ook een kans voor mensen om uit hun social media-bubbel te stappen en in contact te komen met mensen met een andere mening.
Wat was je bedoeling?
Ik wil duidelijk maken dat straatdebatteren een activistische taak is die in principe iedereen kan doen. Ook al wilde ik in eerste instantie alternatieven bieden voor bedelen. Het is een nieuwe baan die ruimte biedt voor een open dialoog op straat, waar de publieke opinie zichtbaar wordt door middel van munten.
Vind je dat daklozen in de stad veel te vanzelfsprekend worden gevonden?
Ik vind van wel. De woningnood wordt in veel grote Europese steden erger. We zijn eraan gewend geraakt om daklozen op straat tegen te komen, waardoor ze onzichtbaar worden.
Hoe reageerden daklozen op uw idee? En op voorbijgangers?
Ze zijn blij dat ze op deze manier geld kunnen verdienen, omdat ze zich „straatartiesten“ voelen. Voorbijgangers reageren beter op hen.
Het begin van het idee (Foto: Tomo Kihara)
Een straatdebater in actie in Londen (Foto: Tomo Kihara)
Wie stelt de vragen?
De straatdebaters bedenken de vragen. Als je het hen vraagt, hebben ze veel suggesties: Een voetbalfan stelde bijvoorbeeld een debat voor tussen fans van tegengestelde teams buiten het Wembley Stadium. Een ander had het idee om mensen buiten de bioscoop te vragen naar hun mening over de film die ze net hadden gezien. En als zijn vraag succesvol genoeg was, wilde hij van het verdiende geld een bioscoopkaartje kopen.
Wat is de huidige status van het project? Hoeveel Street Debater tools zijn er?
Het project is momenteel open source en iedereen kan het bouwen. Ik krijg e-mails uit Valencia, Seoul, Berlijn en Parijs van mensen die op dit moment de schaal aan het bouwen zijn met de instructies. Ik schat dat er momenteel tussen de vijf en tien hulpmiddelen zijn. Mensen van liefdadigheidsorganisaties hebben ook contact met me opgenomen. Op dit moment onderzoeken we of ze het hulpmiddel daar kunnen aanbieden.
Wat zijn je persoonlijke en professionele doelen voor de toekomst?
Als ontwerponderzoeker zou ik graag nog meer speelse interventies willen plannen die maatschappelijke kwesties onder de loep nemen. Ik ben ervan overtuigd dat spel hiervoor een hulpmiddel kan zijn.