Op 30 oktober kreeg Peter Latz de Sckell Ring of Honour 2014 uitgereikt voor zijn levenswerk. De ring is vernoemd naar Friedrich-Ludwig von Sckell (1750-1823), de schepper van de Engelse Tuin in München, en wordt sinds 1967 uitgereikt door de Beierse Academie voor Schone Kunsten aan uitmuntende tuinhistorici, landschapsarchitecten en aanverwante beroepen. De erering wordt beschouwd als de hoogste Duitse onderscheiding voor landschapsarchitecten. Dit jaar ontving Peter Latz uit Kranzberg bij Freising de ring. Hiermee wordt zijn werk in Duitsland, dat al talrijke internationale onderscheidingen heeft ontvangen, geëerd. De jury benadrukte Latz‘ vermogen om actuele sociale kwesties van stedenbouw te verbinden met de complexe ecologische contexten van industriële landschappen en deze discursief te communiceren.
Hiriya
Zijn werkwijze is gebaseerd op een „syntactisch ontwerpconcept“. Zijn aanpak wordt vooral gekenmerkt door zijn betrokkenheid bij de locatie en de context. Rekening houden met de lokale omstandigheden en het initiëren van ecologische en sociale processen met minimale interventie zijn voor hem belangrijker dan het creëren van een herkenbare ontwerpstijl. „Het is zeker mijn vaste overtuiging dat bij twijfel structuur belangrijker is dan vorm,“ zegt Latz.
Peter Latz heeft landschapsarchitecten wereldwijd beïnvloed. Met name het project Landschaftspark Duisburg-Nord wordt beschouwd als een icoon van de herbestemming van industrieel braakland. Met dit project stelde Latz belangrijke normen voor het ontwerp en het gebruik van voormalige industriële terreinen. Latz‘ gedachten over de voormalige staalfabriek verrijken ook de discussie over wat een park aan het begin van de 21e eeuw moet bereiken. Dit wordt nu bestudeerd door planners van over de hele wereld, voor wie het industriepark een mekka van omschakeling is.
Het succes van dit project is onder andere gebaseerd op twee principes die het werk van Peter Latz vanaf het begin hebben begeleid, zoals de winnaar van de Sckell-prijs nog eens benadrukte in zijn presentatie. Net als Sckell zelf, die in parken van Schwetzingen tot Nymphenburg nieuwe, landschappelijke lagen over bestaande lagen heen legde, vat Latz zijn concept van landschap op als een acceptatie van verschillende lagen en componenten, waarbij het harmonieuze en het ontwrichtende in elkaar overgaan. Daarbij komt de zoektocht naar tijdloze kwaliteit in open ruimten: „Je hebt een heleboel informatie nodig in de esthetische taal en in de bijbehorende elementen die lang zullen overleven“.
Deze houding is terug te zien in projecten die ook internationaal bekend zijn geworden, zoals het Bürgerpark op het haveneiland in Saarbrücken, het Parco Dora in Turijn of het herontwerp van de voormalige Hiriya stortplaats in Tel Aviv.
Naast zijn werk als praktiserend landschapsarchitect beïnvloedde hij generaties studenten door zijn onderwijsactiviteiten als professor, eerst aan de Gesamthochschule Kassel en later aan de TU München-Weihenstephan. Latz gaf ook les aan universiteiten over de hele wereld, onder andere als gastprofessor aan de Harvard Graduate School of Design en als adjunct-professor aan de Universiteit van Pennsylvania.
In 2008 publiceerde Udo Weilacher het boek „Syntax der Landschaft“ (Syntax van het landschap) over het werk van Latz en Partner, dat praktisch het standaardwerk over de bekende landschapsarchitect is. Topos eerde Peter Latz in 2013 met de Topos Landscape Award en wijdde in nummer 84 (Urban Strategies) 24 lezenswaardige pagina’s aan de geëerde persoon.
Maria Auböck, die Peter en Anneliese Latz al tientallen jaren kent, vatte de impact van het werk samen met de term „all inclusive“ in haar lovende toespraak tijdens de ceremonie in de Academie: Aspecten van ruimtelijke theorie, structuralisme, reflectieve tuingeschiedenis. „Op basis hiervan is Peter Latz wereldwijd bekend als een vertegenwoordiger van de Duitse cultuur: met een consequent engagement voor ecologie, door zijn werk voor toekomstige leefruimtes met bevestiging van het potentieel van technische uitvindingen.“