Op 40 kilometer van Barcelona ligt Siza’s Auditorio Teatro als een keramisch massief in het landschap. Het theater maakt deel uit van een ontwikkelingsplan en was het eerste van drie gebouwen die werden neergezet als entree tot het gebied. Nog voordat de andere gebouwen waren voltooid, fungeerde het bakstenen bouwwerk als een magneet voor de bewoners in de omgeving.
Keramische vaste stof uit twee volumes: auditorium en administratie
Het gebouw bestaat uit twee hoofdvolumes: het auditorium en het administratiegebouw.
...Het resultaat is een reeks gebouwvleugels
Langwerpige panoramische ramen doorbreken het massief
De volumes creëren visuele relaties en zorgen voor natuurlijke verlichting
Fijne details: de plint loopt door in het interieur
Auditorium voor 300 bezoekers
Achter de schermen: de podiumtechniek
Het feit dat een winnaar van de Pritzker Prize plannen maakt of bouwt in een gemeente is niet automatisch goed nieuws voor de bewoners. Vooral niet in Spanje. Ten eerste brengt een prestigieuze nieuwbouw veel administratief werk met zich mee. Een ander probleem bij veel projecten: verouderde apparatuur vanaf het begin. De vrees van de burgers is dat vooral de grootmeesters het niet zo nauw nemen met de planningsdetails. Het dorp Llinars del Vallès, 40 kilometer van Barcelona, werd dan ook sceptisch ontvangen toen bekend werd dat de Portugees Álvaro Siza verantwoordelijk was voor het ontwikkelingsplan „Can Marquès“.
De naam van dit plan, dat Siza ontwikkelde in samenwerking met Studio Aresta, komt van een landhuis aan de noordoostelijke grens van het stedelijk gebied. Het is een onbebouwd gebied omringd door bossen en gelegen tegenover de Montseny bergketen.
Siza heeft nu het eerste gebouw voltooid: het Teatre Auditori. Er zijn nog twee andere projecten gepland – een sociale wooneenheid en de renovatie van het landhuis, dat moet worden omgevormd tot een muziekschool voor de gemeenschap. Het theatergebouw fungeert als ingang van het nieuwe gebied. De gevel strekt zich uit naar de hoofdstraat en past harmonieus in de omgeving met de aangrenzende bosgebieden. In de toekomst zullen deze deel uitmaken van een stadspark.
Slechts een jaar na de opening is het gebouw al een integraal onderdeel van het dagelijks leven in de wijk. Het repertoire is vol, de kassa’s van het theater zijn goed gevuld. De inwoners van Llinar kunnen producties van hoog kaliber zien. Vandaag de dag is het theater ook een attractie voor de omliggende gemeenschappen.
Het gaat niet te ver om te zeggen dat de architectuur ook bijdraagt aan het succes van het theater. De sleutel ligt in de veelzijdigheid van het gebouw. Leegstand is vanaf het begin vermeden. Theatervoorstellingen worden afgewisseld met ander gebruik door de gemeenschap.
Naast de foyer en het auditorium (met een capaciteit van 300 mensen) zijn er twee vergaderzalen beschikbaar voor culturele activiteiten van de gemeenschap. De eigenaren zijn flexibel als het gaat om het verhuren van het gebouw. Dit verhoogt de sociale en economische prestaties van het gebouw.
De verschillende gebruiksmogelijkheden geven het gebouw ook vorm. De elementen van het ontwerp zijn georganiseerd rond een kernelement: de landschappelijke afsluiting. Een principe dat wordt overgedragen op het gehele ruimtelijke programma in de vorm van een terrasachtige verspringing van volumes en nissen. Het resultaat is een geometrisch spel van licht en schaduw.
Je kunt meer te weten komen in de huidige Baumeister 5/2016
Foto’s: João Morgado