Waar ben je bang voor?
Zelfs kleine dingen worden niet meer gerepareerd, maar vervangen door geprefabriceerde onderdelen van een geglobaliseerde markt. Niet alleen worden hulpbronnen verspild, maar er is ook geen vraag meer naar bekwame ambachtslieden en de praktische intelligentie van een samenleving neemt drastisch af. Dit wordt nu al geprojecteerd op bestaande gebouwen, waar mensen niet langer de moeite willen nemen om na te denken over het ontwerp van een gebouw. Dit wordt nu al geprojecteerd op bestaande gebouwen, waar mensen niet langer de moeite willen nemen om na te denken over de oude voorraad, maar al fase 0 plannen met sloop – of nog erger: wanneer sloopkosten al zijn verdisconteerd in het vastgoedaanbod.
Voor ons zijn steden de architectonische interpretatie van een voorbije samenleving. Daarom moeten we met de nieuwe generatie bespreken hoe we in de toekomst willen samenleven, of we altijd iets nieuws moeten bouwen of dat we dingen gewoon kunnen herbestemmen, transformeren, herbouwen of repareren.
We moeten streven naar architectuur en steden met een pragmatische schoonheid die het materiaal- en ruimteverslindende „gewoon bouwen“ vermijden en die waardig oud kunnen worden.
Welk advies zou je geven aan andere jonge architecten die hun eigen bedrijf willen beginnen?
We noemen het bewust een bureau-experiment, omdat de uitkomst open moet zijn en blijven. De complexiteit van de stad en de architectuur weerspiegelt zich ook in de complexiteit van de aangrenzende disciplines. Als jonge planner kun je er niet van uitgaan dat je alles kunt en goed kunt doen. Daar moet je niet bang voor zijn!
Ik kan ook leren van mijn eigen onafhankelijkheid. Verantwoordelijkheid is altijd verdeeld over vele schouders. In het eigenbelang van alle betrokkenen zullen goede projectpartners elkaar altijd steunen en wijzen op relevante zaken.
Daarom: JUST DO IT!