Aujourd'hui: Collectif Cancan
Heb je net je studie afgerond? Of bijna klaar? En je hebt geen idee wat je nu moet doen? We hebben allemaal wel eens in die situatie gezeten. Misschien had je eerst een doel voor ogen, maar werd de toekomst een groot vraagteken? We hebben iets voor je in petto om je angst voor de toekomst te bestrijden: jonge kantoren en werknemers die hun eigen weg gaan. We vroegen hen wat hun grootste angsten, inspiraties en successen zijn. Vandaag stellen we Cancan uit Bordeaux aan je voor.
Na het afronden van hun studie architectuur begonnen twintig vrienden uit Bordeaux en Toulouse in het zuidwesten van Frankrijk in de kelder van een bar wat uiteindelijk Cancan werd. Dat was drie jaar geleden. Ondertussen sloten andere architecten, ontwerpers en kunstenaars zich bij hen aan en uiteindelijk verklaarden ze zichzelf tot een vereniging. In hun projecten besteedt Cancan aandacht aan ecologische, herbruikbare materialen en hun gebruikers. Hun werkruimte bevat kantoorruimtes voor ontwerp en administratie, opslagruimte voor materialen en een werkplaats voor het bouwen van hun projecten.
Wat was jullie grootste succes?
In termen van zichtbaarheid: de realisatie van een belettering voor het eco-festival Climax van Bordeaux. We bouwden reusachtige letters in een houten structuur gevuld met blikjes en plastic flessen om de aandacht te vestigen op het afval dat in de zee belandt… Voor de rest, elk project waarbij we mensen betrekken die aan het begin van de dag niet wisten hoe ze een spijker moesten vasthouden en die aan het eind van dezelfde dag de koningen van de boormachine zijn.
Wat was het laatste gebouw waar je sprakeloos van werd?
We zijn met twintig dus we kunnen er niet maar één noemen, maar we houden van de werken van Collectif ETC, BAST, Francis Kéré, Encore Heureux en Patrick Bouchain.
Wat breekt jullie hart?
Het misbruik van beton, gipsplaat, sloop in plaats van deconstructie en onbetaalde stagiaires.
