Nadat de twee Thüringse steden Leinefelde en Worbis in 2004 met zeven andere gemeenten fuseerden tot de eengemaakte stad Leinefelde-Worbis, werd er geïnvesteerd in de kwaliteiten van de afzonderlijke „wijken“. Dit geldt ook voor het historische centrum van de stad Worbis. In 2004 kwam het bureau [f] landschaftsarchitektur uit Bonn als winnaar uit de bus in een open ideeën- en realiseringswedstrijd voor ruimtelijke ordening. Het doel was om het historische stadscentrum van Worbis te ontwikkelen, rekening houdend met de geschiedenis van de gemeenschap aan de Duitse vakwerkweg, en tegelijkertijd het unieke karakter te behouden. De focus lag op de centrale pleinen Rossmarkt en Friedensplatz, inclusief de aangrenzende straten.
Het herontwerp van het stadscentrum, dat grotendeels werd voltooid in 2013, is gebaseerd op het idee om de sfeer te behouden die kenmerkend is voor de stad met zijn vele gebouwen uit het begin van de 18e eeuw, en in sommige gevallen zelfs uit de 16e eeuw. Beginnend met de Lange Strasse als historische as, werd het verkeer gereorganiseerd. Dit hield ook in dat de twee pleinen aan de Lange Strasse – Friedensplatz en Rossmarkt – hun oorspronkelijke betekenis in het stadsweefsel terugkregen. Het bureau [f] landschaftsarchitektur nam ook de kerkhoven van St. Nicolaas en St. Peter en Paul op in het ontwerpconcept als semi-openbare open ruimten.
Granieten rijbestrating in roodgrijze tinten, 25 tot 40 centimeter lang en 15 centimeter breed, is aangelegd op de twee centrale pleinoppervlakken, omgeven door traditionele bestrating van roodachtig granieten kleinsteen. Op de open ruimte van de Friedensplatz kunnen nu veel verschillende evenementen plaatsvinden. Een 50 jaar oude dubbele rij gesnoeide lindebomen boven de parkeerplaatsen werd geveld wegens schade aan de kroon en verrotting. Uiteraard reageerden de bewoners terughoudend, hoewel een nieuwe rij lindebomen de oude bomen op de Friedensplatz vervangt. De Rossmarkt is genesteld tussen het Altes Rentamt (nu in gebruik als stadhuis) met zijn roodgeverfde vakwerk, het „Gülden Creutz“ huis uit 1580, de katholieke stadskerk van Sint-Nicolaas en de protestantse kerk van Sint-Petrus en Paulus. Een paar gleditsia’s rijzen op uit het nette geplaveide gebied voor het oude huurkantoor.
Naast de pleinen langs de Lange Strasse hebben de landschapsarchitecten de twee kerkhoven opgewaardeerd om ze te integreren in de stedelijke ruimte waar de bewoners gebruik van kunnen maken. Een vlakke muur van breuksteen met daaraan een smeedijzeren hekwerk omsluit het Sint-Niklaaskerkhof. Een grote trap – gecombineerd met een helling – leidt van het hoger gelegen kerkhof, waar kleine, meerstammige kersenbomen losjes verdeeld staan over een geplaveid gebied en gazon, naar de Friedensplatz in het zuidoosten. In de richting van de Rossmarkt en de Krengljägerbrunnen – een rond waterbassin van natuursteen – zorgt een brede hellingbaan ervoor dat voetgangers het hoogteverschil tot op straatniveau zonder barrières kunnen overbruggen. Ten oosten van de Rossmarkt ontwierp [f] landschaftsarchitektur de parochiehof van Sint-Petrus en Paulus, die verscholen ligt achter oude stenen muren, tot een „ontmoetingsplaats“. Ronde stalen bakken beplant met vaste planten zijn verdeeld over een oppervlak van watergebonden paden, omlijst door gazons met beplantingsstroken.
Formeel ontworpen banken met houten steunen die bij het plaveisel passen en een verlichtingsconcept om de designelementen in het donker te accentueren, maken de zorgvuldige herinrichting van het oude stadscentrum van Worbis compleet.
Friedensplatz en Rossmarkt, Leinefelde-Worbis
Opdrachtgever: Gemeente Leinefelde-Worbis
Landschapsarchitecten: [f] landschaftsarchitektur, Bonn
Procedure: Ideeën- en realiseringswedstrijd voor openruimteplanning (2004), 1e prijs
HOAI servicefasen: 1 tot 9
Oppervlakte: 10.600 vierkante meter (14.100 vierkante meter inclusief de kerkhoven)
Bouwperiode: 2006 tot 2013, Kirchstraße 2015
Kosten: 3,8 miljoen euro (4,4 miljoen euro inclusief de kerkhoven)