Het architectenbureau „raumstation“ heeft een voormalige bunker in München omgebouwd tot een woon- en commercieel gebouw. De architecten kozen „Fade to Grey“ zandsteen als vloerbedekking voor het penthouse bovenop.
De hoogbouwbunker aan de Ungererstraße in München werd gebouwd in 1942/43 en staat nu op de monumentenlijst. De prominente ligging in het noorden van Schwabing – direct naast de parkachtige noordelijke begraafplaats en in de directe nabijheid van de Engelse Tuin – maakt het zeven verdiepingen tellende gebouw tot een gewild adres.
Na de verkoop door de federale eigendomsadministratie heeft het architectentrio „raum-station“ uit Starnberg het 26 meter hoge, raamloze betonblok in opdracht van de klant Stefan Höglmaier, oprichter en enige beherend vennoot van Euroboden, verbouwd tot woon- en commerciële eenheden. De projectontwikkelaar gebruikt de kelder, begane grond en begane grond als kantoren en kunstruimtes. Daarboven werden drie appartementen en een penthouse gecreëerd. In de loop van twee jaar werd de uitdagende toren omgetoverd tot een buitengewoon woon- en commercieel gebouw.
Aangezien de bunker op de monumentenlijst staat, is dit niet vanzelfsprekend. De grote panoramische ramen zijn een van de weinige concessies aan het nieuwe gebruik. Het zichtbeton in het trappenhuis en in de appartementen is behouden, net als het pleisterwerk aan de buitenkant. Het werd alleen gerepareerd en de bestaande natuursteen werd zorgvuldig schoongemaakt. De architecten lieten in grote ruimtes vloerdelen leggen. Voor het penthouse stelden ze echter een natuurstenen vloer voor om het contrast met het bestaande gebouw te benadrukken. „We hebben veel tijd besteed aan het vinden van een steen die op een abstracte manier aan hout doet denken. We wilden een gezellige sfeer creëren met een materiaal dat vaak ten onrechte wordt geassocieerd met de eigenschappen ‚koud‘ en ‚hard‘,“ verklaart projectmanager Tim Sittmann-Haury de beslissing. De nieuw gecreëerde ruimte boven de bunker mocht niet gedomineerd worden door „steenachtige soberheid“; in plaats daarvan lieten de architecten zich inspireren door de levendigheid van Zuid-Amerikaanse vakantievilla’s. Het doel was om een zeer waardevol materiaal zo te gebruiken dat het niet intimiderend overkwam, maar mensen uitnodigde om de zon binnen te laten, de wind door de kamers te laten waaien en het fluweelachtige oppervlak van de steen op blote voeten te voelen.
De uitdaging van het leggen van de zandsteen en veel foto’s van de bouwplaats zijn te vinden in het huidige nummer van STEIN 12/2014
Bestel hier!