G + L: Wat is er sindsdien veranderd?
A K: Tegenwoordig kun je zeggen dat de grijze industriestad Milaan een groene metropool is geworden. De grote industriële braakliggende terreinen uit de jaren 1980 zijn omgevormd tot nieuwe wijken. Er zijn nieuwe parken en groene ruimten aangelegd, die nu heel goed functioneren. Mijn bureau is vanaf het begin betrokken geweest bij de transformatie van deze grootschalige ontwikkelingsgebieden. Een echt geluk voor mij. We waren op het juiste moment op de juiste plaats en hebben daardoor een belangrijke rol gespeeld in de groene ontwikkeling van Milaan. De Expo heeft Milaan, de vuile stad van Noord-Italië, in een nieuw, positief daglicht geplaatst. Milaan fungeert als scharnier tussen noord en zuid en bemiddelt tussen de regio’s. Expo heeft de kers op de taart van Milaan gezet en een nieuw bewustzijn gecreëerd.
G + L: Dus Expo was een motor voor ontwikkeling?
A K: Ja precies, de Expo was de kers op de taart. De voorbereidende maatregelen dateren uit de jaren 1980 en 1990, het systematische werk aan de industriële braakliggende terreinen en de Expo vatte alles nog eens samen en zette de kers op de taart. Als planners nemen we de positieve stemming in Milaan van vandaag en denken we vooruit. De stad viert haar traagheid, haar vertraging, waar een paar jaar geleden nog de wenkbrauwen over werden gefronst. Er heeft een paradigmaverschuiving plaatsgevonden in de stedelijke samenleving.
G + L: Dus u zou zeggen dat de Expo een zegen was voor de stad?
A K: Een grote zegen. Ook voor het zelfvertrouwen van een hele natie en het zelfvertrouwen van de Milanezen, die niet langer hoeven weg te duiken, maar die nu ook zeggen dat ze in het weekend graag naar mijn stad komen. Het succes van een stad wordt afgemeten aan het feit of de eigen burgers hun stad waarderen en van hun stad houden. Tegenwoordig zijn mensen op een bepaalde manier trots op hun stad – een prachtige ontwikkeling, vind ik.
G + L: Moeten ruimtes tegenwoordig altijd gebruikt worden? Heb je altijd een evenement nodig?
A K: Om een grote kolos, een grijze industriële metropool, blijvend te veranderen, heb je soms een grote knal nodig. Een gebeurtenis die algemeen wordt herkend en de aandacht trekt. Het heeft een signaal nodig: hier positioneren we ons op de wereldkaart. Het concept van de Expo was coherent, de Milanezen waren op tijd klaar en de stad was opgeruimd voor de vele miljoenen internationale bezoekers. Maar desondanks vind ik dat de openbare ruimte rustiek moet zijn. Milaan is een rustieke stad, zo elegant en modieus als ze is. Het is gebouwd in het centrum van een land en de inwoners zijn nuchter. Naar mijn mening is elke vorm van gimmickry en versiering hier dan ook gedoemd te mislukken.
G + L: Houdt u meer van ingetogen ontwerpen dan van uitbundige?
A K: Onze ontwerpen van de afgelopen jaren, zoals het gebied rond Porta Nuova, zijn erg rustiek, beperkt tot het essentiële. Sommige zijn ook steenachtig. Omdat ze gewoon ruimte bieden, openbare open ruimte. Ze vullen de ruimte niet, ze bieden ruimte zodat die op een natuurlijke manier kan worden gevuld. De stad Milaan heeft ruimte nodig. Milaan is een zeer dichtbevolkte stad. Noord-Europese steden zijn luchtig, terwijl de zuidelijke erg smal en compact zijn. In Noord-Europa, waar genoeg ruimte is, kun je speels omgaan met al die ruimte. Alle gimmicks of designfantasieën zijn misplaatst in Milaan. Milaan heeft horizontale vlakken nodig zodat de inwoners het zich eigen kunnen maken.
Je kunt meer lezen over de Expo in Milaan in Garten+Landschaft 06/16 – Stad en Spektakel.
