Denk erover na, wat er ook gebeurt. Het belangrijkste is om na te denken. Dat is in een notendop de boodschap die alle soorten monumenten zouden moeten uitdragen. Monumenten zijn een soort ontbrekende schakel tussen het verleden, het heden en de toekomst. Bovendien kunnen monumenten ons soms troosten met de architectonische zonden van het heden. Dit is een van de redenen waarom alle beschaafde regeringen het als hun plicht zien om monumenten te steunen. Zonder deze subsidiëring zouden stad en land er waarschijnlijk behoorlijk somber uitzien, of in ieder geval veel ellendiger. Natuurlijk heeft een grote staat als Noordrijn-Westfalen te maken met het onderhoud van heel veel monumenten. Van Romaanse kerken tot de kolenmijn Zollverein, van feodale waterburchten tot de arbeiderswijk van Krupp, ze hebben allemaal in meer of mindere mate hulp nodig van de staat. Dit is vervelend en is altijd vervelend geweest, vooral in tijden van krappe budgetten. Maar verantwoordelijkheid heeft het altijd gewonnen van financiële beperkingen.
Een extreem groot deel van de architectonische monumenten in NRW bevindt zich in landelijke gebieden; met andere woorden, in gebieden die zonder de regionale monumenten de laatste restanten van hun architectonische identiteit in de afgelopen decennia verloren zouden hebben. Historische dorpskernen, waterburchten, vroegindustriële gebouwen en ensembles uit de Jugendstil of klassiek-modernistische tijd leveren vandaag de dag nog steeds een belangrijke bijdrage aan het behoud van regionale referentiepunten en oriëntatie in de deelstaat Noordrijn-Westfalen, die destijds kunstmatig aan elkaar is gelapt.
Nu heeft de deelstaatregering van Noordrijn-Westfalen echter aangekondigd dat ze begin 2015 alle, ja echt alle, subsidies voor het behoud van architectonische monumenten schrapt. Onvoorstelbaar, maar waar. Alleen Berlusconi heeft ooit een dergelijk ondoorgrondelijk idee gehad. Weet de regering eigenlijk wel wat dit betekent? À la longue zeker vaarwel Dom van Keulen, vaarwel Kapel van de Palts van Aken. En op het platteland: vaarwel waterburcht Nordkirchen, vaarwel gebiedsmonument Tecklenburg enzovoort. Stuk voor stuk ontdaan van het architectonische erfgoed zou het leven op het platteland en de beleving van het platteland nog meer een last worden dan het al is. Pure plattelandslast.
De deelstaatregering lijkt echter geen krokodillentranen te huilen om haar monumenten. In plaats daarvan is ze goed op weg om cultuurbarbarij in haar regeringsprogramma op te nemen. Zo rigoureus en onwetend als ze met haar universiteiten omgaat, zo onverantwoordelijk wil ze nu ook af van haar belastende monumentenverplichtingen. Als dit zou gebeuren, zou het een cultuurbarbarij zonder weerga zijn. Iedereen die op jou heeft gestemd, zal dit bij de volgende verkiezingen zeker niet vergeten zijn, lieve Hannelore. Ik hoop dat je lekker kunt blijven slapen. Want denk je aan monumenten Monumenten in de nacht ….