Het is een droom van de mens om als een vogel over de wereld te zweven, vrij van het gewicht van de aarde. In hun film „Flight of the Nomadic Gardener“ nemen landschapsarchitect Kamel Louafi en filmmaker Jan Trottnow ons mee in deze gewichtloze, moeiteloze staat.
Bijna uitsluitend vanuit de lucht bekeken – dankzij een dronecamera – trekt het levenswerk van Louafi aan ons voorbij: artistieke hagen en bronzen sculpturen op het Plein van de Vijf Continenten in Esch-Sur-Alzette, Luxemburg, etherische Broderie-plaveien voor het stadhuis in Hannover, de open ruimtes van de wereldtentoonstelling EXPO 2000 en de tuinen van de Sheikh Zayed Moskee in Abu Dhabi. Louafi zelf is de nomadische tuinman uit de titel van de film, geboren in Algerije en sinds 1980 woonachtig in Berlijn. Meteen aan het begin van de film zit de meester van de parken in de verduisterde kamer als in een rariteitenkabinet zijn principes te schetsen aan de goede oude tekentafel en te kletsen in de beste oosterse vertelstijl. Hij praat over succes en mislukking of over zijn werkfilosofie, die niets anders inhoudt dan het verwoorden van het imaginaire. Bij het ontwerpen stelt hij zich immers voor hoe zijn ontwerp er in de lente of winter uit zal zien, zelfs over honderd jaar, als hijzelf allang tot stof is vergaan. Tuinkunst voor de eeuwigheid? Absoluut!
Het interview gaat vergezeld van teksten van Louafi, zijn jarenlange medewerker Dörte Eggert-Heerdegen en andere auteurs, die buiten beeld worden uitgesproken door de filmmaker. Ze openen een metaniveau over parken en tuinen als „visitekaartjes van culturen“, over hun „positieve utopie“. Louafi’s gedrukte publicaties verschijnen met regelmatige tussenpozen. Hij is er nu in geslaagd een klein budget bij elkaar te krijgen voor de lang geplande film. De kijker zou nog dichter bij al deze parkwonderen willen komen, om zich los te maken van het drone-perspectief. Maar zelfs als het niet mogelijk was om het filmen verder te financieren dan de luchtopnames, is het resultaat een waardig manifest over zelfbewuste landschapsarchitectuur en het portret van een kunstenaar-architect.
Dit artikel is gepubliceerd in G+L 10/2019.
Er is een fout geslopen in de laatste zin van de gedrukte editie. Je kunt de gecorrigeerde versie hier lezen.