Het Vaticaan heropent de Sint-Pietersbasiliek. De reiniging van de koepel kan nu doorgaan. Het zal vier jaar duren.
Het heeft dan ook elementen van de Renaissance
Pauselijke prestige krachtmeting
Corona dwong een pauze af in de restauratie van de dubbelwandige, 16-hoekige hoofdkoepel van San Pietro. Dit komt doordat de pandemie heeft geleid tot tekorten aan zowel materiaal als personeel. Het Vaticaan plant vier jaar voor het schoonmaken van in totaal 8.900 vierkante meter travertijn in de tambour van de koepel en 440 vierkante meter zichtbaar metselwerk.
Bij het project zijn tien steigerbouwers en 30 restaurateurs betrokken. Zij zijn al sinds de herfst bezig met het schoonmaken van de gevel. Hiervoor worden Finalit-producten gebruikt. In de tweede bouwfase volgt de achterste halve cirkel met uitzicht op de Vaticaanse tuinen. De koepel moet echter zijn patina behouden.
Hieraan ging een laserscanneronderzoek vooraf: de restaurateurs analyseerden de complexe architectonische structuur van de koepel, die werd ontworpen door Michelangelo en Giacomo della Porta. Het wordt beschouwd als de grootste zelfdragende bakstenen structuur ter wereld. Hij heeft een diameter van 42,34 meter en is 43,20 meter hoog. De bouwgeschiedenis van wat ooit de grootste kerk in het christendom was, is complex(SPIEGEL ontleedt het hier). Het begint in 1506: verschillende pausen overtroffen elkaar met gedurfde en immens grote kerkvisies, lieten de kerk verbouwen, uitbreiden en herbouwen, waardoor het Sint-Pietersplein decennialang een eeuwigdurende bouwput werd.
Vandaag de dag is het niet in detail bekend welke paus wat ontwierp met behulp van welke architect. Zeker is dat Michelangelo vanaf 1546 het architecturale roer overnam. Hij heeft de bouw van de koepel die hij had gepland niet meer meegemaakt. Na Michelangelo’s dood zorgde architect Carlo Maderno ervoor dat de Sint-Pietersbasiliek uiteindelijk werd voltooid – de inwijding vond plaats in 1626. De Sint-Pietersbasiliek biedt plaats aan 20.000 mensen en in totaal 44 altaren. De belangrijkste materialen die werden gebruikt waren Romeinse travertijn en Carrara marmer.

