De EU-Commissie wil de HOAI afschaffen. Barbara Ettinger-Brinckmann, voorzitter van de Bundeskammer der Architekten, legt uit waarom dit verkeerd zou zijn en hoe het verzet hiertegen eruitziet. Interview: Roland Stimpel
Er loopt een inbreukprocedure tegen de HOAI. Wat betekent dat?
Een inbreukprocedure betekent dat de Europese Commissie een procedure voorbereidt bij het Europese Hof van Justitie tegen een lidstaat omdat deze zijn verplichtingen onder de Europese verdragen zou hebben geschonden.
Duitsland wordt beschuldigd van het schenden van de vrijheid van de interne markt zoals vastgelegd in de EU Dienstenrichtlijn. Volgens de Commissie worden architecten en ingenieurs uit andere Europese landen die zich in Duitsland willen vestigen onnodig belemmerd omdat ze verplicht zijn zich te houden aan de HOAI-tarieven voor honoraria. Dit zou hen ervan weerhouden zich hier te vestigen en diensten aan te bieden tegen lagere prijzen – en zou hen er dus van weerhouden zich überhaupt in Duitsland te vestigen. En dat zou weer ten koste gaan van de economische groei. Het gaat er nu om te rechtvaardigen dat het bindende karakter van de HOAI verenigbaar is met Europees recht.
De HOAI is pas in 2009 gewijzigd om deze „Europa-proof“ te maken. Wat doet de Europese Commissie nu?
Twee jaar geleden heeft de Duitse regering het toepassingsgebied van de HOAI aanzienlijk beperkt, waardoor deze meer Europees conform werd. Sindsdien is het niet langer bindend voor buitenlandse architecten die hun planningsdiensten vanuit hun thuisland leveren. Daarom is het voor ons des te onbegrijpelijker dat de Commissie nu opnieuw het bindende karakter van de HOAI ter discussie stelt, nu ook voor in Duitsland gevestigde architecten en ingenieurs en niet alleen voor die uit andere Europese landen.
De aanpak van de Commissie lijkt puur formalistisch, gericht op deregulering en helaas minder gericht op de realiteit van het leven. Ik zie op geen enkele manier dat de economie, groei en werkgelegenheid worden bevorderd door de afschaffing van bindende tarieven voor honoraria. In plaats daarvan zouden investeringsprogramma’s voor noodlijdende infrastructuur en transparante gunningsprocedures voor architecten hetzelfde effect hebben. De belangrijkste belemmeringen voor markttoegang in andere landen zijn de verschillende talen, rechtssystemen en bouwvoorschriften.
Aan de andere kant is de juridische component ook belangrijk. Het Europese Hof van Justitie heeft zich herhaaldelijk gebogen over ereloonregelingen in andere lidstaten. Geen van deze regelingen was echter uitsluitend gebaseerd op nationale wetgeving zoals de onze – die als enige wordt uitgevaardigd door de staat en niet, zoals in andere landen, door de betrokken beroepsgroepen. In dit opzicht moeten we op juridisch gebied geen peren met appels vergelijken. De hele zaak heeft dus een juridische component, maar vooral een politieke.
(…)
Je kunt het volledige interview en de link naar de online petitie vinden op Deutsches Architektenblatt