De documenta vijftien en de restauratie

De documenta in Kassel is ’s werelds belangrijkste reeks tentoonstellingen van hedendaagse kunst. Hij vindt elke vijf jaar plaats, duurt 100 dagen en begint morgen, 18 juni. Maar voordat de kunst zijn opwachting maakt, zorgt een team van conservatoren ervoor dat documenta vijftien vlekkeloos verloopt – onder wie Marlies Peller, conservator moderne en hedendaagse kunst, dievoor de tweede keer meedoet.

doocumenta vijftien belooft een bijzondere editie te worden. Het curatorencollectief Ruangrupa richt zich niet op grote namen, maar eerder op weinig bekende collectieven die zijn uitgenodigd om andere kunstenaars aan boord te brengen. Er komen drijvende tuinen en bruggen van gerecycled materiaal. Een bijzondere uitdaging voor het restauratieteam? „Op dit moment bestaat het team uit drie ‚vaste‘ restaurateurs en nog een restaurateur die op tijdelijke basis werkt,“ zegt Marlies Peller, hoofd ‚Coördinatie Restauratie‘ in het documentateam. „Maar het is ook interessant om te weten dat, zoals ik heb ontdekt, er ook andere restauratoren in het Arthandling-team zitten.“

Marlies Peller is hoofd van „Coordination Restoration“ in het documenta Fifteen team.

Dit is de tweede keer dat Peller bij documenta werkt. Onder de kunstenaars van wie ze al werken heeft gerestaureerd zijn Rebecca Horn, Birgit Jürgenssen, Heinz Mack, Claes Oldenburg en Nam June Paik. Ze studeerde conservering-restauratie aan de Academie voor Schone Kunsten in Wenen en heeft gewerkt in het ZKM in Karlsruhe en het MuMoK in Wenen. Naast de spannende taak om met veel kunstenaars samen te werken, is haar motivatie om aan de documenta te werken de teamgeest om deze grote tentoonstelling samen te realiseren.

„Samenwerken met collectieven op verschillende niveaus brengt dynamiek met zich mee“.

„Ik heb maar één documenta van 10 jaar geleden als vergelijking. Die was heel anders gestructureerd en had een ander curatorieel leidmotief,“ herinnert Peller zich. „De samenwerking met collectieven op verschillende niveaus, zowel als curatorieel team als binnen de artistieke posities en hun besluitvormingsprocessen, brengt deze keer een andere dynamiek met zich mee. Het is een bijzondere uitdaging om met deze vloeiende processen om te gaan, vooral in de conserveringspraktijk. Tegelijkertijd brengt deze dynamiek zonder het klassieke bruikleensysteem ook een bevrijding van sommige starre museale processen met zich mee. Het blijft echter een evenwichtsoefening om deze te integreren in de conserveringspraktijk.“

Lees meer in RESTAURO 5/2022, dat medio juli 2022 verschijnt.