Dante Stadion in München onder monumentenzorg

Het „gemeentelijke stadion aan de Dantestraße“, kortweg Dantestadion, in het stadsdeel Gern in München is onlangs onder monumentenzorg geplaatst.

Het Beierse Staatsbureau voor Monumentenzorg en de stad München hebben besloten dat de toekomst van het Dante Stadion op de lange termijn moet worden veiliggesteld door middel van monumentenzorg. Na de renovatie en modernisering zal het stadion nu beschikbaar blijven voor sportevenementen.

Het gemeentelijke stadion aan de Dantestraße in de wijk Neuhausen-Nymphenburg is nu het op drie na grootste stadion in München, naast de Allianz Arena, het Olympisch Stadion en het stadion aan de Grünwalder Straße. Het is nu bijna 100 jaar oud. De eerste planning begon in 1914, gebaseerd op de ontwerpen van architecten Fritz Beblo en Karl Meitinger.

Oorspronkelijke capaciteit: 32.000 toeschouwers

Oorspronkelijk zou het gebouw „Bezirksstadion am Dantebad“ gaan heten – de naam was afgeleid van de directe nabijheid van de baden – en het zou net zo groot worden als vergelijkbare stadions in Keulen of Frankfurt am Main. Er waren echter meningsverschillen met het stadsbestuur, dat meer geïnteresseerd was in meerdere kleinere stadions dan in één groot stadion. Uiteindelijk werd een capaciteit van 32.000 toeschouwers overeengekomen.

Het Dante Stadion werd tot 1953 gebruikt voor honkbalwedstrijden.

Onder het nationaalsocialisme werd het stadion voornamelijk gebruikt voor marsen van de Hitlerjeugd. In deze periode vonden er echter ook sportevenementen plaats, waaronder de spelers van FC Bayern die het stadion gebruikten als trainingsveld. Na de Tweede Wereldoorlog werd het stadion tot 1953 gebruikt door het Amerikaanse leger voor honkbalwedstrijden, waarna het weer onder gemeentelijk beheer kwam en vanaf 1954 werd gebruikt voor sportevenementen en voetbalwedstrijden. In 2019 was de capaciteit van het stadion gedaald tot slechts 12.000 zitplaatsen.

Renovatie van 2019 tot 2021

Tussen 2019 en 2021 werd het stadion gerenoveerd, werden de tribunes gemoderniseerd en werd de capaciteit verder teruggebracht tot ongeveer 5.000 toeschouwers. Het terrein heeft een synthetische baan, een elektronisch scorebord, een fitnessruimte, sanitaire voorzieningen en het speciale kenmerk van het stadion: de trapeziumvormige – en dus unieke – tribune. Deze tribune, samen met de overkapping, is nu een van de gebouwen die op de monumentenlijst staan, samen met de toegangsstructuur en een poortsysteem met vijf doorgangen en lagere vleugels aan de zijkanten. Het belangrijkste doel van de monumentenzorg is om het gebouw een toekomst op lange termijn te garanderen en te helpen bij het behoud en onderhoud ervan.

De eerste internationale vrouwenvoetbalwedstrijd tussen Duitsland en Nederland vond plaats in het Dante Stadion.

Het stadion heeft ook een belangrijke maatschappelijke betekenis: op 16 maart 1957 vond de eerste internationale vrouwenvoetbalwedstrijd tussen Duitsland en Nederland plaats nadat de DFB vrouwenvoetbal in 1955 had verboden. Tegenwoordig is het Dante Stadion de thuishaven van de American football-teams „Cowboys“ en „Rangers“ uit München en biedt het ook ruimte voor atletiek, jeugdvoetbaltoernooien en schoolsportfestivals. Het is eigendom van de stad München. Aan de straatkant staat een inscriptie die al sinds de bouw van het gebouw actueel is: Het Dante Stadion dient vooral „de jeugd van München“.

Het stadion ligt aan de Dantestraße 14 en is bereikbaar met het openbaar vervoer. De metrolijn U1 stopt bij de halte „Westfriedhof“, op slechts een paar minuten lopen van het stadion.

Leestip: In 2019 was de internationale ICOMOS-conferentie in München gewijd aan de erfenis van de moderne Olympische Spelen: historische sportlocaties tussen behoud en herbestemming. Lees hier meer.