Terwijl overal in de DDR gezichtsloze geprefabriceerde woonwijken werden gebouwd, hechtten Honecker en co. veel belang aan het ontwerp van hun hoofdstad. De prestigieuze nieuwe gebouwen in het centrum van Berlijn moesten vooral architectonisch indrukwekkend zijn. Daarom lieten ze realistische simulaties van de pleinen en straten met de nieuwe gebouwen aan hen zien voordat de bouw begon. Tegenwoordig werken architecten met 3D-animaties en fotorealistische renderings om hun ontwerpen te presenteren. In de jaren 60/70 waren dergelijke technieken nog niet bekend in de DDR, maar architecten zoals Josef Kaiser en Heinz Graffunder zagen daarom niet af van een overtuigende presentatie van hun ontwerpen. Ze bestelden collages van hun ontwerpen bij hun architect-collega Dieter Urbach.
Hoewel de tijdschriftreproducties van deze grootformaat collages bewaard zijn gebleven, werden de meeste originelen als verloren beschouwd. Toen de Berlinische Galerie echter onderzoek deed voor een tentoonstelling over Berlijns stadsontwerp, ontmoette curator Ursula Müller Dieter Urbach en kreeg 18 collages uit Urbachs collectie voor het museum. Ze waren echter sterk verouderd en zwaar beschadigd. Na een uitgebreide restauratie met financiële steun van de alliantie van de stichting „Kunst auf Lager“ kunnen sommige nu voor het eerst worden gepresenteerd in de collectietentoonstelling van het museum.
Hoewel gebouwen zoals het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de DDR, het Paleis van de Republiek en het Palace Hotel al lang geleden zijn gesloopt, is het effect van Urbachs meerdelige collages zeer modern. Urbach, geboren in 1937, gebruikte foto’s, afbeeldingen uit tijdschriften (vooral het modetijdschrift „Sibylle“), tekende, schilderde met dekkend wit en plakte er talloze afzonderlijke stroken papier op om het ontwerp van de gevel in drie dimensies na te bootsen. Voor museumcurator Müller doen de collages denken aan werken van Mies van der Rohe. Maar toen architect Urbach probeerde lid te worden van de kunstenaarsvereniging van de DDR, werd hij afgewezen. Meer dan 40 jaar later worden Urbachs werken nu toch als kunst erkend – en maken ze deel uit van de permanente tentoonstelling in de Berlijnse Galerie.
Presentatie van de gerestaureerde originelen in de collectietentoonstelling: tot februari 2016