C’est trop cool!

Nog maar een paar jaar geleden waren toeristen noch inwoners van Bordeaux geïnteresseerd in de zogenaamde „rive droite“, de voormalige volkswijk op de rechteroever van de Garonne. Sinds de opening van „Darwin“, een alternatief centrum voor jonge starters en creatieven, is de situatie radicaal veranderd. Darwin heeft de ontwikkeling van de Franse stad op zijn kop gezet. Nu wordt het project ervan beschuldigd een op winst gerichte katalysator voor gentrificatie te zijn.

Toen Philippe Barre in 2007 besloot zijn hele fortuin te investeren in een verlaten kazerne aan de „rive droite“ in Bordeaux, dacht iedereen dat hij gek was. Op 35-jarige leeftijd was Barre – erfgenaam van een rijke familie van groothandelaren uit Arcachon – op zoek naar een kantoorruimte voor zijn communicatiebureau. Precies op dat moment verkocht de stad grote percelen in onbruik geraakte industriegrond op de „rive droite“. Een paar weken later was Philippe Barre de trotse eigenaar van 10.000 vierkante meter van een voormalige 19e-eeuwse kazerne.
Een intelligente investering, zouden de meeste mensen vandaag denken. Maar in die tijd zou niemand een cent hebben geïnvesteerd in de woestenij. Terwijl de historische wijken van de „rive gauche“ met hun prachtige 18e-eeuwse stenen gevels alle toeristische attracties en gastronomische opties herbergden, werd de voormalige arbeiderswijk van de „rive droite“ op het moment van aankoop als oninteressant beschouwd.

Gekenmerkt door vervallen overblijfselen van de industrie, de spoorwegen en het leger, had de rechteroever een zeer slechte reputatie. De stad Bordeaux wist niet goed wat ze ermee aan moest. Hoewel een ideeënprijsvraag aan het eind van de jaren 1980 verschillende strategische ontwikkelingsvoorstellen van gerenommeerde internationale architecten opleverde, kon het gebied zich nooit bevrijden van het schimmige bestaan van de „rive gauche“. De andere kant van de rivieroever trok de aandacht van de stedelijke samenleving, met name in de loop van de herinrichting vanaf 2000. In 2007 deed de stad een nieuwe poging om de „rive droite“ te versterken met de opening van een filiaal van de Botanische Tuinen (ontworpen door Catherine Mosbach), maar het was alleen door samenwerking met particuliere actoren – vooral Philippe Barre – dat de openbare ruimtes ter plaatse daadwerkelijk geactiveerd konden worden.