Bevolking moet meedoen
Het natuurlijke landschap verdwijnt geleidelijk om plaats te maken voor het gecultiveerde landschap. De voortschrijdende stedelijke wildgroei brengt dit echter ook in gevaar. Leipzig pakte deze problemen aan met het onderzoeksproject „stadt PARTHE land“, waarvan de slotconferentie begin april plaatsvond. Hieruit bleek met welke uitdagingen een succesvol beheer van cultuurlandschappen te maken heeft. Een gebrek aan belangstelling is er slechts één van.
Er is nauwelijks een hoek van de aarde die de mens zich nog niet eigen heeft gemaakt en heeft verkend. In plaats van te kunnen spreken van natuurlijke landschappen, hebben we in de meeste regio’s cultuurlandschappen gecreëerd die worden gekenmerkt door menselijke activiteit. Maar zelfs deze worden nu bedreigd. Groeiende steden, nieuwe woonwijken en ultramoderne industriële complexen – kortom, eindeloos ruimtebeslag – leiden tot een aantal landschapsverliezen.
Het idyllische Partheland, gelegen ten westen van Leipzig aan de gelijknamige rivier, worstelt ook met deze problemen. Hoewel Leipzig duurzaam groeit, groeit het volgens Rüdiger Dittmar, hoofd Stedelijk Groen en Water. Onder het motto „Makeln, Bewirtschaften, Zeigen“ loopt daarom sinds 2014 het onderzoeksproject „stadt PARTHE land“ onder leiding van Florian Etterer (TU Dresden). Het doel is om de toegevoegde waarde en waardering van natuurlijke hulpbronnen en de unieke kenmerken van het Partheland te verbeteren. Een van de kerntaken van het project is het samenbrengen van alle belanghebbenden uit de stad en het omliggende gebied en hun belangen onder één dak. De slotconferentie in Leipzig begin april toonde aan dat de inspanningen vruchten afwerpen. Tot de resultaten van het tot nu toe ontwikkelde innovatieconcept behoren het uitproberen van nieuwe compensatiemethoden zoals productiegeïntegreerde compensatie en mogelijke schaapssponsoring met een lokale herder in Partheland.
Het beheer van cultuurlandschappen vindt plaats zonder winstoogmerk. Er zijn geen wettelijke verplichtingen, de uit te voeren maatregelen zijn oneconomisch en uiteindelijk is er niemand in geïnteresseerd. Dit is precies waar we in de toekomst moeten beginnen. Naast financiering en organisatie heeft het beheer van cultuurlandschappen vooral een ruimtelijke verbinding met de regio nodig. De lokale belanghebbenden en hun kennis zijn basisbouwstenen waarop alleen kan worden voortgebouwd met acceptatie en interesse van de bevolking. Uiteindelijk is elk stukje land het thuis van iemand en dat moet beschermd worden.