Open kantoorconcepten
Hoe kunnen we in deze moeilijke tijden nieuwe bouwprojecten bezoeken om ze aan jullie te presenteren? Niet persoonlijk natuurlijk. Omdat we kantoortuinen, co-working spaces en mediacentra laten zien waar het werk in geïsoleerde gevallen doorgaat en werknemers niet besmet mogen raken. In plaats daarvan zullen we de projectmanagers interviewen – laat je verrassen. Lees hier alvast het hoofdartikel van redacteur Sabine Schneider.
Iedereen keert langzaam terug naar kantoor. Nog maar een paar weken geleden leek deze plek bijna paradijselijk: was het niet een heerlijk gevoel dat iedereen in hetzelfde schuitje zat in plaats van eenzaam thuis in het hamsterwiel te trappen? Andere mensen ontmoeten met verschillende onderwerpen, ideeën en zorgen – samenwerken? Natuurlijk, we stopten onze oren dicht, trokken onze hoeden over ons gezicht of dwaalden door het huis op zoek naar een rustig hoekje… In meer algemene zin zei socioloog Armin Nassehi onlangs in een interview in „Die Zeit“ dat „we verlangen naar de normale controleproblemen van een moderne samenleving“.
Deze uitgave presenteert vier voorbeelden van open kantoorconcepten. De bedrijven hadden duidelijke ideeën over hun werkomgeving: communicatief maar niet te luidruchtig, kostenefficiënt maar niet spartaans, flexibel maar niet gezichtsloos, teamgericht maar toch efficiënt. Twee van hen zijn mediabedrijven – zoals de Suhrkamp uitgeverij, wiens kilometerslange, slingerende boekenplanken zorgen voor geconcentreerd werk in zo’n stille omgeving dat ze nu zelfs nadenken over een kunstmatig achtergrondgeluid. Of de krantenredactie van taz, waar de neutrale industriële charme van het gebouw gemakkelijk bestand is tegen elke toe-eigening van de ruime kamers door de werknemers, zelfs slingers en lompe afvalbanken. Deze voorbeelden zijn reden genoeg om op kantoor te blijven en te gebruiken wat we snel hebben geleerd door het coronavirus: reis minder en communiceer in plaats daarvan via Skype, Zoom, Slack en MS Teams. Thomas Auer van Transsolar Energietechnik zei ooit: „De energiebalans van gebouwen wordt irrelevant als de mobiliteit niet afneemt.“
Het tweede onderwerp: het onheilspellende semi-openbare, het raam. Thuisfotografen zien deze interface tussen privé en openbaar met nieuwe ogen en leggen alledaagse scènes en momenten vast – soms merkbaar uit productieve verveling. Momenten zoals die op de cover, die – als we gezond zijn – isolatie ook een lichte, speelse en vrolijke kant kunnen geven.