Kritiek op de cloud
De nieuwe cloud van Zürich heeft al veel geïnteresseerde partijen aangetrokken. Het werd echter al snel duidelijk dat het gehoopte effect slechts minimaal is. Mensen die direct onder de aluminium ring staan, melden een licht afkoelend effect. Dit is echter nauwelijks merkbaar in de omgeving en in andere hoeken van de turbinelocatie. De koelnevel bereikt de grond niet en de omgevingslucht heeft geen merkbaar lagere temperatuur.
Het waterverbruik van „Alto Zürrus“ is ook een punt van kritiek – vooral met het oog op de droogte in Europa. Er wordt namelijk drinkwater en energie verbruikt. Elk jaar wordt er tot 100.000 liter drinkwater gesproeid. Dit komt neer op 7,5 liter per minuut met het energieverbruik van een stofzuiger.
Het proefproject is in juli 2022 van start gegaan en loopt tot de herfst van 2024. Het maakt deel uit van de specialistische planning voor warmtereductie. Het doel is om de stad af te koelen tijdens de hete zomermaanden. De financiering is afkomstig van een Smart City-innovatielening.
Een medewerker van Grün Stadt Zürich kwam met het idee voor „Alto Zürrus“. Hij kwam als beste uit de bus in een interne stadscompetitie. Volgens Grün Stadt Zürich heeft het project CHF 140.000 gekost. Dit omvat ook de kosten voor de wetenschappelijke controle van het effect. Het effect moet namelijk nauwkeurig worden gemeten en gedocumenteerd.
Vergelijking met „Le Nuage“ in Yverdon 2002
Waarnemers zoals de Neue Züricher Zeitung (NZZ) vergeleken de kunstmatige wolk op de Turbinenplatz met „Le Nuage“. Deze inloopwolk op Expo 2002 in Yverdon was beduidend groter. Het was een stalen constructie in het meer van Neuchâtel met een hoogte van 20 meter en 31.400 roestvrijstalen sproeiers.
De NZZ schreef destijds: „Wie door de aarden wallen van de Arteplage in Yverdon-les-Bains wandelt, moet denken aan prehistorische tumuli en dolmens. Als je bij nat weer het meer vanuit deze richting nadert, kun je voor je een klein eiland uit de mist zien oprijzen. Vanuit dit perspectief lijkt de wolk op het mystieke Avalon. Twee loopbruggen van fiberglas leiden er naartoe.“
In de „Alto Zürrus“ wolk is het niet mogelijk om door een wolk te lopen zoals in het mystieke Avalon. Het proefproject op de Turbinenplatz is echter geen kunst, maar een middel om een doel te bereiken.
Het stedelijk hitte-eiland Turbinenplatz
De stad Zürich plantte al in 2021 extra bomen op de Turbinenplatz in het Escher-Wyss-Areal. Dit is een van de grootste pleinen van de stad. Omdat het voornamelijk bedekt is met beton, wordt het hier midden in de zomer drukkend heet. Deze bomen hebben echter tijd nodig om te groeien. De omstandigheden op de Turbinenplatz zijn ook niet ideaal: de bomen zullen zich niet sterk kunnen verspreiden of een grote kroon ontwikkelen. Tegelijkertijd zijn bomen de meest effectieve manier om de hitte te bestrijden, omdat ze verkoelend werken door verdamping en schaduw.
Volgens gemeenteraadslid en hoofd civiele techniek Simone Brander van Zürich moeten we ervan uitgaan dat steden steeds meer oververhit zullen raken als gevolg van de klimaatverandering. Het aantal warme dagen zou kunnen verdubbelen tot 44 per jaar in 2040. Volgens Brander hebben steden als Zürich het potentieel om warmtereductie op lokaal niveau te ondersteunen. Volgens het gemeenteraadslid is de wolk een onmiddellijke maatregel, terwijl bomen en oppervlakteafdichting een middellangetermijneffect hebben. Over het algemeen is een combinatie van verschillende maatregelen nodig.
Andere steden, zoals Wenen, experimenteren ook met hittebeperkende maatregelen in de vorm van kunstmatige wolken. De effectiviteit van „Alto Zürrus“ zal duidelijk worden vanaf 2024 wanneer de gegevens worden geanalyseerd.
Lees hier meer over de hittehaard in de stad en maatregelen voor klimaatbewuste stadsplanning .
