Aceleradora paviljoen in het ziekenhuis van Madrid

De Spaanse architecten Murado & Elvira Arquitectos hebben een paviljoen met de naam Aceleradora gebouwd op het dak van een ziekenhuis in Madrid. Dit maakt deel uit van een onderzoeksproject van de stichting unoentrecienmil en is bedoeld om lichaamsbeweging te bevorderen die het genezingsproces van kanker kan versnellen.

Het paviljoen met de naam Aceleradora is het eerste in een reeks paviljoens die gepland zijn voor Spaanse ziekenhuizen. De stichting unoentrecienmil sponsort het project en realiseert daarmee een onderzoeksproject. De stichting heeft ontdekt dat lichaamsbeweging het herstel van kinderkanker met 17% kan versnellen en de overlevingskansen kan vergroten. Sport kan ook de bijwerkingen van de behandeling verlichten en het gevoel van eigenwaarde en de levenskwaliteit van kinderen verbeteren.

Het paviljoen ontworpen door de Spaanse studio Murado & Elvira op het dak van het La Paz ziekenhuis in Madrid biedt kinderen van verschillende leeftijden de mogelijkheid om aan sport te doen als onderdeel van een therapieprogramma. Het programma is vooral gericht op kinderen met kanker. De apparatuur registreert de fysieke activiteit van de patiënten om gegevens te verkrijgen voor de wetenschappelijke evaluatie van de behandeling.

Bij dit project waren talloze belanghebbenden betrokken. Naast de architecten leverden ook onderzoekers, medische experts, antropologen, grafisch ontwerpers, programmeurs en aannemers een bijdrage. Er werden ook interviews gehouden met patiënten en hun families om een optimale ervaring te ontwerpen.

Het Aceleradora paviljoen bevindt zich op het dak van het La Paz ziekenhuis, direct naast de hoofdingang. Het is verbonden met de kraamafdeling. De buitenruimte is ook een nieuwe binnenruimte. Hier kunnen patiënten de monotonie van het hoofdgebouw verlaten en genieten van een alternatieve ruimtelijke organisatie. Als een versneller is het paviljoen gewijd aan specifieke activiteiten die moeten bijdragen aan genezing.

De onderling verbonden ruimten zijn elk gewijd aan een specifieke sport of activiteit en hebben iets verschillende materiaal- en lichtkwaliteiten. Over het geheel genomen is de ruimte echter visueel toegankelijk en coherent. Een houten hellingbaan zigzagt tussen het paviljoen en de tweede verdieping van de toren, op het dak waarvan zich het nieuwe gebouw bevindt. Het gebogen esdoornhout leidt naar het interieur van het ziekenhuis en vormt zo een inleiding tot de materialiteit van het paviljoen.

Aan het einde van de helling is een oculus die een eerste blik biedt op het interieur van het Aceleradora-paviljoen. De eerste ruimte is een wachtruimte met een halfronde bank die uitzicht biedt op de entree en de fitnessruimtes. De volgende twee ruimtes zijn bedoeld voor lichaamsbeweging. De ene is bedoeld voor informele oefeningen die op elk moment van de dag kunnen plaatsvinden. Een grote rolkast met trainingsapparatuur kan in de ruimte worden gebracht. De tweede, grotere ruimte biedt apparatuur en een laboratoriumruimte om het verloop van het onderzoek vast te leggen. Tot slot is er een overdekt terras op het zuiden met een kleine tuin.

Al deze ruimtes in het paviljoen vormen één ruimte, gescheiden door glazen wanden en bekleed met esdoorn multiplex. In combinatie met de natuurlijke verlichting creëert dit een rustige, uitnodigende sfeer die het herstel van de patiënten verder ondersteunt. Hier richten de architecten zich op biofilie, d.w.z. de menselijke neiging om contact te zoeken met de natuur en natuurlijke vormen. Het hele paviljoen staat in het teken van genezing.

Een ziekenhuisgebouw van OMA in Qatar wil de westerse typologie van ziekenhuisarchitectuur fundamenteel in vraag stellen.